ตอนที่ 13
“คือพี่ไม่มีกระเป๋าเงิน เดี๋ยวถึงคอนโดแล้วพี่ขึ้นไปเอาเงินให้นะ”
พัฟพายหันไปบอกทิวเขาหลังจากที่เขาเป็นคนจ่ายค่าก๋วยเตี๋ยวให้ ทิวเขาหันมายิ้มให้พร้อมทั้งส่งมือถือของเขาให้เธอ
คิ้วสวยเลิกขึ้นเล็กน้อย ทิวเขาเลยยัดโทรศัพท์ใส่มือเธอแล้วก้มลงพูดใกล้ ๆ
“ผมขอคอนแท็กต์พี่ไว้เป็นหลักประกันหน่อยแล้วกันนะครับ”
“คิดว่าพี่จะเบี้ยวรึไง”
“ไม่แน่หรอก คนสมัยนี้ ไว้ใจได้ที่ไหน อีกอย่างผมก็แค่เด็กม.6 ใสซื่อ ไม่ทันโลกหรอก”
พัฟพายส่ายหน้าด้วยความหมั่นไส้เด็กหนุ่มตัวโตตรงหน้า แต่เพราะไม่อยากเถียงกับเขาต่อ พัฟพายเลยให้ไลน์เธอไป
“เอาไป”
“ขอบคุณครับพี่คนสวย”
ทิวเขาเก็บมือถือเข้ากระเป๋าก่อนจะหันไปหยิบหมวกกันน็อกมาใส่ให้พัฟพาย
วันนี้ทิวเขาขับรถช้ากว่าทุกวัน เรียกได้ว่าช้ากว่าเต่าคลานก็ว่าได้ เขาฮัมเพลง และขับรถไปอย่างอารมณ์ดีจนพัฟพายต้องขอให้เขาขับเร็วขึ้น
“ขับเร็วกว่านี้ได้ไหม ฝนจะตกแล้วนะ”
“ไ
