Episode6 นางบำเรอ

2241 Words

ตอนที่ 6 วันนี้เป็นวันหยุด ไฟเลยไปสนามแข่งรถตั้งแต่เช้าเพื่อตรวจสอบรถที่จะใช้แข่งในอาทิตย์หน้า และตรวจความเรียบร้อยของสนามแข่งด้วย เนื่องจากเดือนหน้านอกจากจะมีการแข่งรถครั้งใหญ่แล้ว เขายังจัดปาร์ตี้ที่สนามแข่งถึงสองวันสองคืนเพื่อฉลองครบรอบหนึ่งปี แม้ว่าจะเปิดมาได้เพียงหนึ่งปีแต่สนามแข่งแห่งนี้มีชื่อเสียงมาก หลายคนรู้จักกันดีในชื่อ DESTROY ที่นี่เป็นศูนย์รวมนักแข่งรถ ไม่ว่าจะอยู่ระดับไหนก็สามารถมาได้ซึ่งจะมีการจัดแข่งขันรถทุกวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์ และสถานที่แห่งนี้ไม่ได้มีเพียงการแข่งรถเพียงอย่างเดียว ยังมีไนต์คลับบริการเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ อาหารพร้อมพีอาร์สาวอีกมากมาย ส่วนตอนกลางวัน ในเวลาปกติก็จะเปิดเป็นอู่ซ่อมรถซึ่งไฟและเพื่อนของเขา ช่วยกันดูแล "ไงไอ้ไฟ เมื่อคืนหายหัวไปเลยนะมึง" กองทัพเอ่ยทักเพื่อนเมื่อเห็นไฟเดินเข้ามาในอู่ เมื่อคืนเป็นคืนวันศุกร์ซึ่งสนามแข่งเปิด โดยปกติแล้วไฟจะต้องมาด้วยแต่เมื่อคืนเจ้าตัวกลับหายไป ไม่บอกไม่กล่าวแถมช่วงสองเดือนมานี้ไฟไม่เคยเอาผู้หญิงกลับเลยแถมยังกลับบ้านเร็วกว่าปกติอีกด้วย "ติดธุระนิดหน่อย" "ติดธุระหรือติดหญิง" "เสือก รถเป็นยังไงบ้าง" "เรียบร้อยดี มึงเข้าไปเช็คอีกรอบก็ได้เดี๋ยวกูไปดูลูกค้าหน่อย ไอ้นนท์บอกว่าลูกค้าโวยวาย" ไฟพยักหน้าให้เพื่อน ทั้งอู่รถ สนามแข่งและไนต์คลับ ไฟ กองทัพ และกายเป็นหุ้นส่วนกันโดยกองทัพจะดูแลอู่เป็นหลัก กายดูแลไนต์คลับและความปลอดภัยต่างๆเนื่องจากบ้านกายเปิดค่ายมวย การ์ดส่วนใหญ่ของที่นี่จึงมาจากนักมวยในค่ายของกาย ส่วนไฟมีหน้าที่ดูแลสนามแข่งเป็นหลัก แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาทุกคนมีสิทธิเท่าเทียมกันในการบริหาร และช่วยเหลือกันอยู่ดี ระหว่างที่ไฟกำลังตรวจสอบรถอยู่นั้น กองทัพก็เดินหัวฟัดหัวเหวี่ยงเข้ามา "เอาบุหรี่มาตัวดิ" กองทัพหันไปบอกลูกน้องในอู่ แล้วรับบุหรี่จากลูกน้องมาจุดสูบเพื่อระงับอารมณ์ของตัวเอง "เป็นไรวะ" ไฟถามขึ้น กองทัพเป็นคนที่ใจเย็นที่สุดในกลุ่มแล้ว ฉะนั้นการที่เขาหัวเสียแบบนี้คงเจอเรื่องไม่ธรรมดามาแน่ "ไอ้ห่านั่นแมร่งกวนส้นตีน บอกว่าอู่เราโกงแอบเปลี่ยนของแต่งมันเป็นของปลอม สัส ปลอมทั้งคันมาตั้งแต่แรกแล้ว ไอเวร!" "มึงก็เอาหลักฐานไปให้มันดู" "อือ รอไอ้นนท์ไปเอาเอกสารอยู่ แล้วค่อยออกไปหามัน ขืนยืนอยู่ตรงนั้นกูได้ใส่หน้ามันแน่" กองทัพพูดด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์ แล้วอัดบุหรี่เข้าปอดระหว่างนั่งรอเอกสารเช็ครถของลูกค้า ส่วนไฟก็ไม่ได้สนใจถามอะไรต่อเพราะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร กองทัพสามารถจัดการได้อยู่แล้ว "เออไอ้ไฟ ไอ้เวรนั่นชื่อต้นน้ำ เป็นเด็กม.เราด้วย" จากที่ไฟไม่ได้สนใจ แต่เมื่อได้ยินอย่างนั้น เขากลับวางผ้าเช็ดรถในมือลง แล้วหันกลับไปมองหน้ากองทัพ "แถมแฟนมันที่มาด้วยดูหยิ่งๆแรงๆ มึงว่าใช่คนเดียวกับที่มาหาเรื่องกวางกับน้องพัฟพายปะวะ" "เอกสารมาแล้วครับพี่ไฟ" "อือ ขอบใจ ซวยแต่เช้าเลยกู เจอลูกค้าประสาทแดกแบบนี้" พรึบ กองทัพหันไปมองคนที่เข้ามาแย่งเอกสารจากมือเขาด้วยสีหน้างงๆ "มึงจะทำอะไรวะไอ้ไฟ" "กูไปเอง" ไฟเดินถือเอกสารออกไปโดยไม่พูดไม่กล่าวอะไรอีก กองทัพและนนท์ต่างหันมองหน้ากันด้วยความไม่เข้าใจ โดยปกติแล้วไฟไม่ชอบคุยกับคนแปลกหน้า ฉะนั้นเขาจึงไม่ค่อยออกไปรับหน้ากับลูกค้าถ้าไม่จำเป็นจริงๆ แต่ทำไมครั้งนี้ถึงเสนอตัวเสียอย่างนั้น "เอาไงดีครับพี่กองทัพ" "ตามไปดูสิวะ ไอ้ห่านั้นยิ่งวอนตีนอยู่เดี๋ยวโดนไอ้ไฟกระทืบตายพอดี" แฟนของต้นน้ำเมื่อเห็นไฟเดินออกมาก็ตาโต รีบลุกขึ้นยืนจัดเสื้อผ้าให้โชว์เนื้อหนังมากที่สุด เมื่อเห็นไฟมองทางเธอ เธอยิ่งได้ใจ ส่งสายตายั่วยวนให้เขาทันที ไฟเป็นผู้ชายที่ผู้หญิงอยากได้กันทั้งนั้น ทั้งหล่อ ทั้งรวยแถมยังท้าทายมากอีกต่างหากเพราะมีข่าวลือว่า ไฟไม่ชอบการผูกมัด เขาจึงไม่เคยเรียกใครว่าแฟนเลยสักคน ที่สำคัญไฟไม่เคยมีกินผู้หญิงซ้ำเกินสองครั้ง ฉะนั้นการได้เป็นแฟนไฟจึงเป็นสิ่งที่ผู้หญิงหลายคนต้องการ "เฮ้ย ไอ้เจ้าของอู่ไปไหนถึงได้ส่งคนอื่นมาแทนแบบนี้วะ รู้เรื่องรึเปล่าไม่รู้" "นี่เอกสาร" ไฟยื่นเอกสารการรับรถ และผลการตรวจเช็ครถให้ต้นน้ำ ต้นน้ำรับไปเปิดดูผ่านๆแล้วโยนมันกลับใส่หน้าไฟ "ของแบบนี้พวกมึงทำกันได้ อย่ามาหลอกกูให้ยาก" "..." "ไปเอาของจริงมาใส่คืนให้กูก่อนที่กูจะแจ้งความ" ผลัก คนกร่างถูกถีบล้มลงไปกับพื้น ต้นน้ำมองหน้าไฟด้วยความตกใจ เขาขยับหนีไฟเมื่อเห็นไฟเดินย่างสามขุมเข้ามาหา ใบหน้าหล่อเรียบนิ่ง ไม่ได้พูดอะไรหรือแสดงสีหน้าอะไรออกมา ไฟเดินไปหยุดตรงหน้าต้นน้ำ พูดด้วยน้ำเสียงอันตราย "อย่าเก่งให้มากนะมึง" หมัดหนักถูกซัดใส่หน้าต้นน้ำสอง สามครั้งเสียงหมัดหนักดังขึ้นพร้อมกับเสียงกรีดร้องของแฟนสาวต้นน้ำ กองทัพที่พึ่งเดินเข้ามารีบวิ่งเข้ามาห้าม แล้วแยกตัวไฟออกห่างจากต้นน้ำ "ทำอะไรวะไฟ" "รำคาญหน้ามัน" พูดเพียงเท่านั้น ไฟก็เดินกลับไป ทิ้งให้กองทัพจัดการที่เหลือต่อ กองทัพหันกลับมามองสภาพต้นน้ำแล้วส่ายหัวเบาๆ "ไงละมึง วันหลังอย่าไปห้าวที่ไหนอีกละ" --------------------------------- พัฟพายตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่นในช่วงบ่ายของวัน โชคดีที่วันนี้เธอไม่ต้องไปทำงานพาร์ทไทม์ ไม่อย่างนั้นเธอคงลากสังขารตัวเองไปไม่ไหวแน่ หญิงสาวเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ แล้วออกไปหาอะไรลงท้อง พัฟพายยืนมองตัวเองอยู่หน้ากระจก เธอใช้มือแตะเบาๆลงบนรอยแดงบริเวณคอของเธอ เมื่อคืนเธอทายาที่ไฟเอามาให้ก่อนนอน ตื่นเช้ามารอยแดงจึงจางลงมาก หากไม่สังเกตคงมองไม่เห็น “เฮ้อ นี่จะกัดทุกส่วนเลยรึไง” เธอไล่มือไปตามรอยแดง และรอยกัดบริเวณผิวของเธอ ยิ่งบริเวณหน้าอก ยิ่งแทบไม่เหลือที่ว่างเว้นคงเพราะไฟย้ำรอยทุกวัน มันเลยไม่ยอมหายสักที “ช่างเถอะ เธอเลือกแบบนี้เองนะพัฟพาย” หญิงสาวถอนหายใจกับตัวเอง เรื่องทั้งหมดจะโทษไฟฝ่ายเดียวก็คงไม่ถูกเพราะเธอเองก็ยินยอมให้เขากระทำเช่นกัน พัฟพายใช้เวลาไม่นานในการอาบน้ำ หลังจากอาบเสร็จก็เข้ามาในครัวเพื่อทำอะไรทาน ซึ่งเธอสามารถใช้ของทุกอย่างในห้องไฟได้ นอกจากเงินเดือนที่เธอได้รับทุกเดือนแล้ว ไฟยังเป็นคนรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทุกอย่างในห้องด้วย เรียกได้ว่าเธอเป็นลูกหนี้ที่ต้องตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีจนครบกำหนดเวลาเท่านั้นเอง “เฮียไฟอยู่ไหนนะ” พัฟพายพึมพำกับตัวเอง เธอหยิบมือถือขึ้นมาตั้งใจจะโทรหาไฟแต่แล้วก็ต้องวางมือถือลงที่เดิมเพราะนึกขึ้นได้ว่าเธอไม่มีสิทธิจะโทรไปถามเขา เรื่องเกี่ยวกับไฟ เธอสามารถรู้ได้เท่าที่ไฟบอกและอยากให้รู้เท่านั้น เธอไม่ได้รับอนุญาตให้โทรหาเขาก่อน “ช่างเถอะ ทำเผื่อไปเลยแล้วกัน” หลังจากทานข้าว และทำความสะอาดเรียบร้อย พัฟพายก็มาเอนตัวลงบนโซฟาตัวใหญ่หน้าโทรทัศน์ แล้วเปิดโทรทัศน์ เลื่อนดูละครอย่างที่เธอชอบทำทุกวัน โดยปกติแล้วพัฟพายไม่ค่อยออกไปไหน ถ้าไม่ได้ออกไปทำงาน ไม่มีเรียน ส่วนใหญ่เธอก็จะอยู่ห้อง น้อยครั้งที่จะออกไปเที่ยวกับเพื่อน เวลา 18.00 น. ชายหนุ่มเจ้าของห้องเปิดประตูเข้ามาในห้อง แล้วขมวดคิ้วเมื่อเห็นไฟในห้องมืดสนิท เขามองไปทางประตูห้องนอนหญิงสาว แล้วเดินไปเปิดประตูห้องของเธอ ภายในห้องนอนของพัฟพายนั้นว่างเปล่า นั่นยิ่งทำให้คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันยุ่งเข้าไปใหญ่ ไฟกำลังจะกดโทรศัพท์หาหญิงสาวแต่แล้วก็ต้องลดโทรศัพท์ลงเมื่อเห็นแสงสว่างจากโทรทัศน์ในห้องรับแขก เขาเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า เปิดไฟ และวางของก่อนจะเดินไปยังโซนรับแขก “เหอะ น่าเกลียดจริง” ริมฝีปากสวยแสยะยิ้ม มองร่างเล็กที่กำลังนอนหลับอยู่บนโซฟา ชุดที่เธอใส่อยู่ตอนนี้แลดูไม่ค่อยเรียบร้อยนัก เสื้อกล้ามคอกว้างคว้านลึกเผยให้เห็นเนินอกอวบโผล่พ้นออกมาเล็กน้อย เมื่อเธอขยับตัวจึงเผยให้เห็นหน้าท้องเนียน ยิ่งไปกว่านั้นกางเกงขาสั้นยังเลิกขึ้นโชว์ขาอ่อนขาวยามที่เธอพลิกตัว ไฟนั่งลงบนโซฟาเดียวกับหญิงสาว วางมือลงบนเรียวขาสวย ลูบไล้ไปมา เลื่อนขึ้นไปจนถึงต้นขาเธอแล้วบีบเบา “อื้อ” พัฟพายสะลึมสะลือ และค่อยๆลืมตาขึ้นมองเมื่อรู้สึกถึงสัมผัสบริเวณขาแต่ไม่ทันที่เธอจะได้เห็นทุกอย่างชัดเจน ตัวเธอก็ถูกดึงขึ้นตามด้วยริมฝีปากร้อนทาบทับลงบนริมฝีปากเธอ ความเร่าร้อนบดขยี้ริมฝีปากนุ่ม มือหนาสอดเข้าไปใต้เสื้อกล้ามสีขาวแล้วบีบคลึงเต้าอวบด้านใน “เฮียไฟ เดี๋ยวค่ะ” “เธอนอนยั่วฉันเอง” “หา?” เสื้อกล้ามสีขาวถูกถอดออก โยนทิ้งลงพื้น ไฟปลดตะขอบราและฝังหน้าเข้าหาอกอวบ เขาไม่ได้ดึงบราออกแต่เลื่อนหน้าขึ้นมาจูบริมฝีปากนุ่มที่เขาชอบอยู่นานหลายนาที “เฮียไฟ วันหลังได้มั้ย” ไฟเงยหน้าขึ้นจากซอกคอขาว มองหน้าพัฟพายด้วยสายตาไม่พอใจนัก พัฟพายเลยรีบอธิบาย “คือพายยังเพลียอยู่เลยอะ” “ยังเจ็บอยู่รึเปล่า” “เอ่อ ไม่ค่อยค่ะ” พัฟพายตอบไปถามความจริงเพราะเธอไม่ได้รู้สึกเจ็บ เพียงแค่ยังเพลียอยู่เฉยๆ “แยกขาออก ฉันจะเอา” “แต่พาย…” “กูบอกว่ากูจะเอาไงพาย!” คนตัวเล็กสะดุ้ง เธอค่อยๆแยกขาออกตามคำสั่งของไฟ ไฟจัดการถอดกางเกงเธอออก แล้วแหวกแพนตี้ไปอีกทางก่อนจะใส่ความใหญ่โตเข้าไปเต็มแรง “อื้อ เฮียไฟ” ความนุ่มหวานฉ่ำตอบรับเขาดีเช่นเคย ไฟกระตุกยิ้มมุมปาก ตีมือลงบนเนินอวบด้านล่างพร้อมทั้งเพิ่มแรง สุมไฟเข้าไปอย่างต่อเนื่อง “หึหึ แล้วบอกไม่อยาก” สองร่างโลมรันเข้าหากัน แม้พัฟพายจะยังเพลียอยู่แต่เธอก็สามารถรับความเร่าร้อนจากอีกฝ่ายได้เป็นอย่างดี เต้าอวบขยับขึ้นลงตามแรงรัก ชายหนุ่มมองความสวยงามตรงหน้าก็อดไม่ได้ที่จะโน้มตัวลงไปเชยชิมมัน ขาเรียวเกี่ยวเอวสอบไว้แน่น เปิดรับแรงที่ถาโถมเข้ามาอย่างเต็มอิ่ม ผิวขาวเนียนแดงระเรื่อ เม็ดเหงื่อผุดออกตามผิวของทั้งคู่เนื่องจากความร้อนระอุที่กำลังดำเนินอย่างต่อเนื่อง “วันนี้ฉันเจอไอ้เหี้ยนั่น” “เหี้ยไหน อ๊ะ คะ” “ผัวของผู้หญิงที่มาหาเรื่องเธอ” มือหนาจับเอวบางไว้แน่น เพิ่มแรง มอบรักเข้าไปในจังหวะหนักหน่วงมากขึ้น ผมยาวสลวยของหญิงสาวแผ่กระจายเต็มโซฟา ปากกระจับบวมเจ่อเนื่องจากได้รับจูบรุนแรงหลายครั้ง ไฟจับหน้าเธอขึ้นมารับจูบอีกครั้งก่อนจะเลื่อนไปกัดต้นคอขาว เขาทั้งดูดและดึงผิวเนื้ออ่อนอยู่หลายครั้งจนพัฟพายต้องร้องห้าม “เบาหน่อยค่ะ เฮียไฟหงุดหงิดอะไรเนี่ย” “ไม่ชอบหน้ามัน” “ไม่ชอบหน้าใคร อื้อ พายจุก” “แมร่ง ไม่รู้ ครางชื่อกูดิพาย” มือใหญ่เลื่อนมาบีบคอหญิงสาวหลวมๆ ออกคำสั่งเธอขณะที่จ้องมองลึกเข้าไปในดวงตากลมโต พัฟพายมองเขาตาปรือ และเรียกชื่ออีกฝ่ายออกมา “เฮียไฟ อื้อ เฮียไฟคะ” “พายไม่ไหวแล้ว” “ไม่ไหวก็ทนไป ฉันกำลังหงุดหงิด” พัฟพายหลับตาลง น้ำสีใสหยดลงจากหางตาเนื่องจากความเร่าร้อนที่ถาโถมเข้าใส่เธอเรื่อยๆ แม้เธอจะมีความสุขแต่ความร้อนระอุก็ทำให้เธอรู้สึกแทบขาดใจ เธอต้องยอมรับมันให้ได้ ต้องทนเขาให้ได้เพราะนี่เป็นหน้าที่ของเธอ ‘นางบำเรอ ที่มีหน้าที่รองรับอารมณ์ของเขา’ -____________ อิเฮียไฟคือรุนแรงมากแต่ทำไมอ่านแล้วยิ้มไม่รู้ ขอโทษนะพัฟพายแต่เขินความดุเขาอ่า มันเสวไส้ไปหมด มะงื้อ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more