บทนำ
808 Words
บทนำ
“เฮียไฟ เรากลับไปที่บ้านกันดีมั้ยคะ”
เจ้าของใบหน้าน่ารักเอ่ยบอก มือเล็กกำแน่นยามที่ริมฝีปากร้อนของชายหนุ่มพรมจูบไปทั่วแผ่นหลังเธอ ชุดเดรสสั้นถูกดึงรั้งจนหลุดออกรุนแรง และโยนทิ้งอย่างไม่ใยดี
ร่างบางถูกจับให้หันกลับมาเผชิญหน้ากับ ‘ไฟ’ ผู้ชายที่เป็นเจ้าของเธอในตอนนี้
“ทำไมต้องกลับ”
ไฟยกยิ้มมุมปาก ก้มลงขบกัดผิวเนื้ออ่อน ค่อยๆเลื่อนลงมาถึงเนินอกขาว เขาจูบซับรอยแดงจางที่เขาทำทิ้งไว้ก่อนจะใช้ริมฝีปากดึงบราปิดจุกสีเนื้อออก ลิ้นร้อนตวัดดูดชิมความหวานที่คุ้นชิน ความหอมหวานจากเธอทำให้ ไฟหลงใหลครั้งแล้วครั้งเล่า ได้กินเท่าไหร่ก็ไม่เคยเบื่อ
‘พัฟพาย’ เจ้าของใบหน้าน่ารัก ดวงตากลมโตของเธอเวลามองมาทางเขานั้นทั้งน่าเอ็นดู และน่ากินในเวลาเดียวกัน ริมฝีปากกระจับสีแดงระเรื่อนั่นก็เป็นอีกสิ่งที่เขาโปรดปราน ไฟนับไม่ได้ด้วยซ้ำว่าในหนึ่งวัน เขาลิ้มรสริมฝีปากกระจับนั่นไปกี่ครั้ง
“ถอดด้านล่างออกพัฟพาย”
ไฟออกคำสั่งในขณะที่เขายังง่วนอยู่กับเต้าอวบอิ่มทั้งสองข้าง ริมฝีปากร้อนประกบกลืนกินมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า มือหนาบีบคลึงจนผิวขาวเกิดเป็นรอยแดง ชายหนุ่มก็ยังไม่พอใจ
“ถอดเร็วๆ”
ชายหนุ่มเร่งเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังไม่ทำตาม พัฟพายเม้มปากเข้าหากันแน่น เลื่อนมือสั่นเทาลงไปถอดกางเกงซับและแพนตี้ออก
มือหนาสอดเข้าไปใต้ขาเรียว ยกขาเรียวขึ้นแล้วจัดการส่งความเร่าร้อนที่กำลังขยายใหญ่เข้าไปภายในความอ่อนนุ่มทีเดียวเต็มแรง
“กรี๊ด เฮียไฟ พายเจ็บ”
พัฟพายร้องลั่น เมื่อความเร่าร้อนขนาดใหญ่เกินมาตรฐานเข้ามารุนแรงจนเกินไป ไฟหัวเราะในลำคอ ก้มลงกระซิบข้างใบหูเธอ
“ร้องดังขนาดนี้ พวกด้านนอกแข็งหมดแล้วมั้ง”
ดวงตากลมโตเหลือบมองไปยังประตู เห็นเงาคนหลายคนเดินไปเดินมาอยู่หน้าประตู หัวใจก็สั่นไม่เป็นจังหวะ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับไฟแต่เป็นครั้งแรกที่เขากินเธอนอกสถานที่ส่วนตัวของเขาแถมยังเป็นสถานที่ที่มีคนอื่นอยู่ด้วย
วันนี้ไฟมีแข่งรถที่สนาม และได้ให้พัฟพายมาด้วยซึ่งตอนนี้ทั้งคู่อยู่ในห้องพักนักแข่ง ไฟนั้นแข่งรถเสร็จแล้วเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน โดยปกติถ้าไม่มีปาร์ตี้ เขาจะกลับบ้านทันทีหลังแข่งเสร็จแต่วันนี้เขากลับไล่ทุกคนออกจากห้อง แล้วจับหญิงสาวกินแทน
“มองฉัน”
มือหนาจับใบหน้าเล็กให้หันมองเขา ตามด้วยประกบริมฝีปากร้อนเข้าหาริมฝีปากเธอ มอบจูบดูดดื่มและร้อนแรงให้ เขายกขาเรียวเกี่ยวเอวไว้และพาเธอเดินไปทางประตู
“เฮียฟะ...ไฟจะทำอะไรคะ”
“เอาเธอไง”
“แต่ด้านนอกมีคนนะ เฮียจะทำตรงนี้ไม่ได้”
“หึ ได้สิ พวกมันไม่มีทางได้เห็นเธอหรอก”
ไฟกระชับร่างบางเข้าหาตัว เขาดันแผ่นหลังเนียนชิดผนังใกล้ประตู แล้วดันความเร่าร้อนเข้าไปอีกครั้งเต็มรัก ร่างบางสั่นเทา ช่องสวาทของเธอบีบรัดความเร่าร้อนที่เข้ามาแน่น สองแขนกอดรอบลำคอแกร่งเอาไว้ จิกเล็บลงบนหลังคออีกฝ่ายเพื่อระบายความเสียวซ่าน
ความร้อนแรงทวีคูณขึ้น เอวสอบกระแทกเข้าใส่ร่างบางอย่างไม่ผ่อนแรง เสียงการเข้าจังหวะดังแข่งกับเสียงเพลงด้านใน และด้านนอกแต่ไฟไม่สนใจเพราะเขาต้องการให้ด้านนอกได้ยิน ได้ยินเพียงแค่เสียงที่เขาอนุญาตให้ได้ยิน
“เฮียไฟ เบาหน่อย”
พัฟพายร้องขอแต่เธอกลับได้สิ่งตรงกันข้าม ยิ่งเธอขอให้เขาเบาแรง เขากลับยิ่งใส่แรงสวนกลับเข้ามา ส่วนด้านนอกประตูยังมีหลายคนเดินผ่านไปผ่านมาแต่ไม่มีใครกล้าหยุดมองเข้ามาโดยตรง ถึงมองเข้ามาก็ไม่เห็นอยู่ดี พวกเขาได้เห็นเพียงเงาลางๆ และเสียงร่วมจังหวะเท่านั้น
หญิงสาวกัดบ่าแกร่งเอาไว้เพื่อไม่ให้มีเสียงน่าอายหลุดออกมาแต่แล้วเธอกลับถูกดึงศรีษะออกจากบ่าของอีกฝ่าย
“ครางชื่อฉัน”
“อื้อ” พัฟพายกัดปากตัวเองแน่น ส่ายหน้าไปมา ไม่ยอมทำตามที่ไฟสั่ง
“พัฟพาย กูบอกให้ครางชื่อกู!”
“อื้อ เฮียไฟ เฮียไฟขาพายไม่ไหวแล้ว”
“หึหึ ดี ไอ้พวกนั้นจะได้รู้ว่าเธอเป็นของฉันคนเดียว แล้วอย่าคิดว่าฉันจะปล่อยเธอให้หมาตัวไหน!!”
——————
- Writer
