Anna Madrigal
“Huwag ka nang mag-inarte pa, Anna! 300K, kapalit ng puri mo! Malaking tulong na ‘yon pampagamot ng Nanay mo.” Halos pasigaw na sabi sa akin ng isa sa nagpapalakad ng beerhouse na pinapasukan ko, si Tita Marie.
Di ko siya kamag-anak at tinatawag lang ng mga empleyado dito na Tita Marie. Ito ang in-charge sa mga empleyado dito sa pinapasukan ko. Wala pang isang buwan akong nagtatrabaho dito bilang waitress ay may offer na agad ito sa akin na tila hindi ko kayang sikmurain, ang magbenta ng aliw.
Ramdam ko ang gigil sa akin ni Tita Marie dahil sa pag-iinarte ko. Ang hirap maging walang wala. Kung may choice lang ako ay hindi ako mahihirapan nang ganito sa desisyon na kinakaharap ko. Kahapon ay nag-oo na ako at pumayag na ako na lang ang isasalang nito na ibebenta sa isang for
