Gül üşüdü, gül üşüdü
Yel vurdu, gül üşüdü
Beni bu hale koyan
Yârin bir gülüşüydü
***
Emir Ali Bey, adamları gönderdikten sonra çalışma odasına Kahya Topal İso'yu çağırttı bu saatte sıcacık yatağından beyin çağırması, Topal İso'ya hayra alamet gelmesede el mecbur, emre uyup hızla üzerini giyinip, beyin huzuruna çıktı.
"Beyim beni emretmişsin?"
Bey odanın içinde volta atıyordu. Topal İso seslenmese onu bile gözleri görmemişti. Aniden önünü Topal İso'ya dönüp, işaret parmağını İso'ya doğru uzattı.
"Bana ağzı sıkı, cabbar tuttuğunu koparan, dilbaz birini bul!"
Topal İso anlayamadı, bu saatte beyin ne işi olurdu ki böyle bir adamla? Emir Ali Bey baktı kahya orada öylece dikilmiş, anlamayan bakışlarla beyine bakıyor,
"Bu iş çok mühim, adamı bul hemen bana getir, ayriyetten..." düşün
