Süheyla'm sen naçarsın
İnci mercan saçarsın
Ben azrail olunca
Yavrum nere kaçarsın
****
Herzaman uyandığı saatte uyandı Süheyla, gece uyuyamış olsa da alışkanlığı değişmedi. Yattığı yataktan kalkası yoktu. Kırgındı, yorgundu yüreği, hiç bir iş yapamayacak kadar halsiz hissediyordu kendini. Neydi o dünkü mesele? ondan çok babasının katı tutumuna, annesinin kabullenişine incinip kırılıyordu.
Süheyla bu şekilde bir evlilik hayal etmemişti ki. Her kız gibi oda evliliğin hayalini kurup, yaptığı çeyizlerini evleneceği erkeği düşleyerek, özenerek işlemişti. Pek tabi gönlünü kaptırdığı bir sevdiği olmasa da özenerek yapmıştı tüm çeyizlerini. Ruhu daralıyordu.
Yattığı yatakta biraz daha, yatağın içine girip, yorganı başına tamamen çekti. Kimsenin onu rahatsız etmemesine o
