Mother 2.0
"Are you Crying?!" Hindi makapaniwalang sabi ni Mommy, lumapit sya saakin at tinaas ang baba ko, para masipat ang muka ko. "Stop crying Artiara Leigh! Hindi kita Pinalaking Iyakin!" Sigaw ni Mommy at pabatong binitawan ang baba ko.
"You don't have to be Rude to Him!" Sigaw ko. Hindi ko alam kung saan ako kumuha ng lakas para sigawan si Mommy.
Isang mabigat na palad ang tumama sa pisngi ko. "Don't you even dare to Shout me!" Sigaw ni Mommy. "Iyan ba ang Natutunan mo sa pag dikit-dikit mo sa Bigtime Cassanova'ng iyon?!" Inis na sabi ni Mommy.
"He's not like what you think mommy! Mabuting tao si Damon at hindi nya gusto yung mga lumalapit sakanya dahil ang mga babae ang kusang bumubukaka sa harap nya!" Sigaw ko.
"Anong ipinangako sayo nung Cassanova'ng iyon at ipinag tatanggol mo sya saakin ng ganito?! Huh? " inis na sabi ni Mommy. "At nakuha mo pa akong sigawan!"
"Naiintindihan kita, mom eh, naiintindihan ko Na galit ka sa Mga babaero, pero Mommy he's Different!" Sigaw ko.
"You didn't Hear him?! He told us na pinag lalaruan kalang nya! Anong pinagka iba nya sa ibang babaero?! Stop being Stupid Artiara Leigh! Hindi ka naging top notcher para lang maging Boba sa isang lalaki! Wake up! Hinayaan kitang mag saya pero hinding -hindi kita hahayaang Magaya saakin! Hinding -hindi ka magiging Boba! " Sigaw nya at dinuro ang sentido ko.
"M-Mom, don't do this. Lunod na lunod nako kay Damon. Hayaan nyo ng Mag paka tanga ako please." Tuloy padin ako sa pag iyak,
"No way! You'll Marry Red Pengson, And you can say no." Saad ni Mommy, mag rereact sana ako ng Mag dilim ang paningin ko.
Hindi ako makagalaw, nang imulat ko ang mata ko, puting kisame ang naaninag ko. Iginala ko ang mata ko. Nasa ospital ako.
"She lost many Bloods Mrs. Ramirez, because of stressed." Sabi ng Doctor na kaharap ni mommy.
"Bakit dinugo ang anak ko?" Batid ko ang pag aalala ni Mommy.
"She's five Weeks pregnant Mrs. Ramirez..." hindi ko maaninag ang muka ng Doctor kasi Nanlalabo ang mata ko.
"Omyghad." Naiusal ni Mommy.
"But she Lost her Twin Babies."
Para akong nabingi ng banggitin yon ng Doctor.
"S-sinong nawalan ng anak na kambal?" Hirap na hirap na sabi ko.
Sabay na humarap saakin si mommy at ang doctor, kumukirot ang puso ko at tumitibok ng mabilis hindi ko alam kung baket!!!
"Anak..." tawag ni mommy,
"Mom bakit nandito ako? At sino 'yung nawalan ng Kambal na baby???" Gulong-gulong tanong ko, nakakaramdam na'ko pero gusto kong kumpirmahin.
"You lost your babies,"
You lost your babies
You lost your babies
You lost your babies
Parang sirang plakang nag paulit-ulit sa isip ko yan, "are you k-kidding me, mom?" Natatawang sabi ko pero nag uulap na ang mata ko at anytime eh bubuhos na ang luha ko.
"I'm sorry Anak..." sa katagang iyon ni Mommy hindi ko alam, dun ko nakumpirma na Ako ang nawalan ng kambal na Anak.
I lost my Babies....
"Hala?! Ang sakit!" Naluluhang sabi ni Yuna,
Samantalang ako pinunasan ang luha ko, "lahat ng bagay may dahilan Yuna."naka ngiting sabi ko.
"So what happened next?! Naging misirable kaba?" Tanong nya.
Weeks passed, wala akong ganang mabuhay ni hindi ako lumalabas ng kwarto, at hindi ako kumakain. Ni paliligo hindi ko magawa.
Nawala saakin si Damon, pati ang anak namin.
Bakit ganito ako kamalas?
Isinumpa ba ako?!
Biglang bumukas ang pinto ng Kwarto ko at Pumasok doon si Mommy na may blangkong ekspresyon.
"Tiara..." pag tatawag nya saakin pero hindi ko s'ya nilingon. "I'm Sorry for what Happened. Kung hindi kita inistress sana nandyan padin 'yung apo ko sa tiyan mo." Malungkot na sabi n'ya at naupo sa tabi ko pero hindi padin ako nag angat ng tingin. "Gusto ko lamang na mapabuti ka kaya inilalayo kita sa del Viero'ng iyon."
Nag angat Ako ng tingin, at nang mag tama ang paningin namin ni mommy bumuhos na naman ang luha ko. "Do you love me , mom?" Tanong ko.
"I do love you, " sabi nya at ngumiti.
"Then give me a freedom... Hayaan mo ako na mag paka tanga kay Damon. Hayaan mo ako, sumaya. Please mommy?" Humihikbing usal ko.
Hinagod n'ya ang buhok ko papunta sa likod ko, "sige, hahayaan kita..." sinserong sabi ni mommy.
"M-Mom..." nagulat ako sa sinabi nya.
"Pero sa oras na saktan ka ng del Viero'ng 'yon, Hindi ako mag dadalawang isip na ipakasal ka sa Panganay na anak ng mga Pengson."
---
:)