3 เจอแบบนี้ใครจะทน!

1320 Words

พูดเสร็จก็ประกบปากแนบแน่น สอดลิ้นกระหวัดดุเดือดในโพรงปากเล็ก ลูบไล้เอวคอด ล้วงลึกเข้าไปในกางเกงผ้าฝ้ายตัวจิ๋วเคล้าคลึงสะโพกกลม เมื่ออีกฝ่ายไม่ต่อต้านปลายนิ้วร้ายกาจก็เริ่มเดินทางสู่เนินมะปราง ยิ่งความต้องการของเธอมีมากแค่ไหนเขายิ่งดื้อดึงวกวนนิ้วอยู่แต่รอบ ๆ อ่าว การกระทำนี้ขัดใจดอกหญ้าอยู่ไม่น้อย อยากให้เขารุกเขากลับถอย พอเธอถอยเขากลับรุก หลอกล่อเธอให้วาบหวิวอยู่ได้ ‘แก่เปล่า ๆ ไม่เป็นยังเวิ่นเว้ออีก ลีลาเหลือเกิน รู้บ้างไหมว่าแสงแดดจะแสกกลางหน้าอยู่แล้วเนี่ย’ คนที่กลัวตัวดำก่นด่า ในใจ หงุดหงิดจนต้องเบี่ยงสะโพกหนี “อ๊า!” ดอกหญ้าส่งเสียงพึงพอใจเมื่อนิ้วร้ายบดบี้ตรงจุดยุทธศาสตร์ ความต้องการของเธอถูกเติมเต็มทันทีที่เขาขยับนิ้วเข้าออก อาทิตย์ ยิ้มเยาะมุมปากมองเด็กสาวหลับตาพริ้ม “ไหนบอกว่าไม่อยาก แต่น้ำเธอไหลเยอะมาก แฉะเต็มมือฉันเลย” อาทิตย์ยิ้มในแววตามองใบหน้ายั่วยวน ริมฝีปากกระจับ อ้าจะด่าก็แปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางแทนเมื่ออีกฝ่ายเร่งจังหวะนิ้ว ดอกหญ้ากัดฟันแน่นซึมซาบทุกสัมผัสการเข้าออกโดยไม่รู้ว่าตัวเองได้ถ่างขาออกเล็กน้อย เชิญชวนให้นิ้วร้ายเข้าลึกมากกว่าเก่า “อ๊า…เสียวจังลุง! อื้อ” ดอกหญ้าครางเสียงหวานล่องลอยไปไกล เธอเรียกเขา ‘ลุง’ เพราะชินติดปาก ลืมไปเลยว่าเป็นคำแสลงหู จี้ลงตรงกลางใจของใครบางคน จู่ ๆ นิ้วร้ายก็หยุดงานประท้วง! ดวงตากลมโตช้อนมองคนที่ทำให้สวรรค์ของเธอล่มกลางคันอย่างตำหนิ อาทิตย์ยิ้มเย็นขณะดูดนิ้วตัวเอง กัดกรามแน่น ส่งเสียงต่ำ “ยั่วเก่งเหลือเกิน” พูดเสร็จแขนแกร่งก็รวบลำตัวหอมกรุ่น แล้วบดจูบริมฝีปากสีกุหลาบร้อนแรงอีกครั้ง มือหนาล้วงเข้าไปในเสื้อยืดขยำเต้าอวบ มี บราเซียแต่ไม่ได้เป็นอุปสรรค ดอกหญ้าร้องอู้อี้ในลำคอ อาทิตย์ใช้ความว่องไวกว่ารีบปลดตะขอบรา เลิกเสื้อยืดขึ้นเห็นเต้านมขาวกับรอยจ้ำสีแดงหลายจุด คนตีตราจองอมยิ้มรีบปลดกางเกงของตัวเองลง ส่งปลายนิ้วไปลูบไล้ผิวต้นขาด้านในของเธอที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหวาน ลูบผ่านขึ้นมาเรื่อยจนถึงรอยแยกแล้วบดขยี้ยอดทับทิมเบามือ พออีกฝ่ายเคลิ้มเขาก็รีบปลดกางเกงขาสั้นตัวจิ๋วของเธอลง ++++ 3 เจอแบบนี้ใครจะทน! “อ๊ะ! ลุง” เธอร้องตกใจเมื่อถูกผู้คุมเกมดึงสะโพกให้แนบชิด ท่าทาง เก้ ๆ กัง ๆ นี้ทำให้อาทิตย์จับขาเรียวพาดเอวสอบ ย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้ลำแกร่งอยู่ตรงจุดที่ต้องการ ถูกเรียกว่าลุงเหมือนว่าเขาแก่กลาย ๆ แก่แล้วไง! กะทิยิ่งแก่ยิ่งมัน! เดียวเขาจะโชว์ให้ดูว่าความมันมันเป็นอย่างไร ความคิดมาพร้อมกับการสอดใส่ความแข็งแกร่งในครั้งเดียว เจ้าของความคับแคบนิ่วหน้าเจ็บปวด จุกจนพูดไม่ออก คนที่พึ่งถูกตราหน้าว่าแก่บ้าง เสร็จบ่อยบ้าง เดี๋ยวหัวใจวายบ้างมีหรือจะยอม จึงเพิ่มศักยภาพของตนด้วยการกระแทกลึกดุดันสลับกับม้วนสะโพกสอบ มือหนึ่งรั้งร่างบางไม่ให้ปลิว อีกมือหนึ่งขยำสองเต้าสลับกันไปมาแสดงความเป็นเจ้าของ “ลุง เบาหน่อยค่ะ หนูจุก! อ่า…” ความรู้สึกจุก เจ็บ และเสียวซ่านมาพร้อมกันจนดอกหญ้า ไม่รู้ว่าต้องส่งเสียงคีย์ไหน คงปลิวไปไกลหากเธอไม่คว้าแขนของเขาไว้ ขาเดียวที่ค้ำยันตัวเองอยู่นี้ก็เริ่มชา อ่อนล้าลงเรื่อย เสียงหยาบคายดังสนั่นบอกถึงความต้องการที่สูงของเขา ทว่าสิ่งนี้ไม่ได้ทำให้เธอหวาดกลัวเลย ตรงกันข้าม ทุกสัมผัสและ ทุกการกระแทกนั้นลึกซึ้ง ทำเธอผ่อนคลายเสมือนว่ากำลังวิ่งเล่นอยู่บนก้อนเมฆ อาทิตย์จับคางเล็กขึ้นมอบจูบรุนแรงเสมือนว่าต้องการกลืนกินเธอเขาไปทั้งตัว มือเขายังคงบีบเคล้นอกอวบ หนักบ้าง เบาบ้างตามจังหวะกระแทกลึกของเอวสอบ “อ๊า ลุง…หนูไม่ไหว….” เสียงครางกระเส่าหวานนี้ทำให้คนโชว์ศักยภาพยิ้มในแววตา ลดจังหวะลง “หึ! ยอมแพ้?” พ่อเลี้ยงอาทิตย์ไม่ได้ใจอ่อนกับใครง่าย ๆ รีบจัดการเปลี่ยนท่าด้วยการจับเรือนร่างขาวผ่องให้หันหลัง กระแทกแรงกว่าเดิม โดยที่ สองมือเขานั้นตรึงแขนเล็กไว้ไม่ให้เธอล้มไปข้างหน้า เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลตามต้นคอลงสู่แผ่นหลัง เสียงครวญครางดังต่อเนื่อง โชคดีบริเวณนี้ไม่มีใครมาเพราะเป็นพื้นที่ส่วนบุคคล ก่อน หน้านี้ป้าดาโทร.มาบอกว่าไปทำธุระในเมือง การเร่งจังหวะเร็วเหมือนนักวิ่งที่ต้องการไปให้ถึงเส้นชัยก่อนคู่แข่งนี้คือโซนอันตราย ดอกหญ้ารีบร้องห้ามปนเสียงคราง “อ๊ะ! ลุง ไม่นะอย่า! อย่าปล่อยใน” “อ๊ะ! ลุง ไม่นะอย่า! อย่าปล่อยใน” ประโยคห้ามเป็นเพียงลมบางเบาพัดผ่านใบหูของตาแก่ ไม่เข้าใจความดื้อรั้นของเขา ดวงตากลมโตของดอกหญ้ามองตำหนิได้ ครู่เดียวก็หลับตาพริ้มซึมซับความสุขที่เขามอบให้ “นี่มันแค่ออร์เดิร์ฟเองเด็กน้อย กลับบ้านก่อนเดี๋ยวฉันจะสอนเธอให้รู้ว่าเมนคอร์สจริง ๆ มันเป็นยังไง” อาทิตย์กระซิบเสียงต่ำโอบเรือนร่างเล็กที่ขาไร้แม้กระทั่งเรี่ยวแรงยืน ริมฝีปากหยักได้รูปจูบบนผิวไม่ได้นึกรังเกียจเหงื่อเปียกชุ่ม มีแต่มันเขี้ยวไหล่ขาว ๆ จนอยากจะกัดแรง ๆ สักที ทว่าเด็กน้อยของเขาควรได้รับการทะนุถนอม อาทิตย์จึงได้แต่กัดเบา ๆ ดอกหญ้าขนลุกซู่ ไม่แน่ใจว่ากลัวคำขู่หรือว่ายังเสียวอยู่ รู้แต่ว่าตอนเขาชักความใหญ่โตออก น้ำขาวอุ่นก็ไหลทะลักออกมา “บอกว่าอย่าปล่อยในไง ไม่ได้ยินเหรอลุง หูตึงด้วย?” เสียงบ่นกระปอดกระแปดไม่ได้ทำให้อาทิตย์ใส่ใจไปมากกว่าการจับเรือนร่างนุ่มนิ่มให้มาประจันหน้า ดวงตากลมโตมองดุ บอกแต่เมื่อคืนตั้งหลายรอบเขาฟังเสียที่ไหน หรือว่าเขามีปัญหาทางหู ดอกหญ้าถอนหายใจมองตำหนิไปยัง ลูกหลานล้าน ๆ ตัวของเขาที่ค่อย ๆ ไหลลงจนเลอะต้นขาเธอ อาการหงุดหงิดเกิดเป็นกระแสรุนแรงรอบตัวอาทิตย์ หากเป็นหญิงอื่นคงชอบให้เขาปล่อยในเพื่อจับทำผัว แต่เด็กสาวคนนี้กลับห้าม แสดงว่าสิ่งที่เขาคิดก่อนหน้านี้ถูกต้อง ดอกหญ้าก้มลงหยิบกางเกงขาสั้น เพราะแดดเริ่มแรงแถมยังรบกับเขาทั้งคืน นั่นจึงทำให้การทรงตัวผิดเพี้ยน จังหวะที่ทรุดก็ได้ มือแกร่งช่วยดึงตัวไว้ “ไม่ไหว…ขาสั่นยืนไม่ไหว” “เดี๋ยวฉันอุ้มกลับเอง” ดอกหญ้าเคลิ้มขณะมองคนสวมเสื้อและใส่กางเกงให้เธอ ไม่คิดว่าคนดุดันพันธุ์โคกระบือก็มีมุมอ่อนโยนกับเขาเป็น เธอถูกเขาอุ้มให้อยู่ในอ้อมอกราวกับเด็กน้อยที่ต้องการการปกป้องจากใครสักคน และต้องเป็นเขาเท่านั้น ปากกระจับอมยิ้มเล็กน้อย ก่อนหน้านี้เขาเป็นใครกันนะ? ก็เป็นตาลุงแก่หื่นกามนะสิ! ดอกหญ้าถามตอบตัวเองในใจ รีบมุดหน้าลงบนไหล่กว้างไม่อยากให้เขาเห็นอาการเก้อเขิน อาทิตย์ว่างเรือนร่างอ่อนแรงลงบนโซฟาในบ้าน เดินไปล็อกประตูกันคนนอกเข้ามา คงไม่มีใครนอกจากพี่ดา ดวงตาคมเต็มไปด้วย ไฟราคะมองคนนอนอ่อนแรงขณะขึ้นคร่อม “เดี๋ยว! ลุง จะทำอะไร”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more