Maxine Avila’s POV
"We're here." narinig kong sambit ni Lorenzo.
Mabuti na lang at hindi pa ako tuluyang nakatulog. Nakapikit lang kasi ang mata ko dahil pakiramdaman ko ay ayaw tanggalin ni Enzo ang tingin sa rearview mirror na nakatapat pa sa akin at parang bantay sarado ako dito sa may backseat.
Iniiwasan ko rin na makatulog sa biyahe dahil hindi ko naman alam kung anong gagawin sa akin ni Enzo sa oras na makatulog ako. Mahirap na at baka paggising ko ay imbes na sa mansyon na ako mapunta ay matagpuan ko na lang ang sarili kong nasa motel ako. Lalo na't kanina at napansin ko na parang ibang daan ang tinatahak ni Enzo. Pero iniisip ko rin kasi na balak nitong dumaan sa restaurant dahil anong oras na rin at lagpas na ng tanghalian at hindi pa kami kumakain.
Napakunot ang noo ko nang h
