CHELLERINE I want to take a lunch with him. Napasapo ako sa sariling naisip. I know that's possible. Lifted by my own feet with the low intensity gradually feel ashamed. Paano ako makakakain kasama siya kung lagi naman ako nitong kinikulong sa opisona niya. I want to curse. I linger my hand on my bag like what I always do when I cannot bear with my mood. Kakaiba, kanina lang ay nag-iisip pa ako tungkol sa lunch lunch na iyan. "Good Morning" I laid my eyes where I sounded that tone. "Uh- Morning" I bother to greeted him back even my rogue thoughts stop me. Sumabay ito sa paglalakad ko, Yiden is with me but a bit late for the reason taking my bag with his. Hindi ako naaawa, siya ang nagkusa panindigan niya dapat. Eventually parang kailangan ko rin siyang kausapin tungkol sa nangyari

