CHAPTER 22

3294 Words

CHELLERINE I want to take a lunch with him. Napasapo ako sa sariling naisip. I know that's possible. Lifted by my own feet with the low intensity gradually feel ashamed. Paano ako makakakain kasama siya kung lagi naman ako nitong kinikulong sa opisona niya. I want to curse. I linger my hand on my bag like what I always do when I cannot bear with my mood. Kakaiba, kanina lang ay nag-iisip pa ako tungkol sa lunch lunch na iyan. "Good Morning" I laid my eyes where I sounded that tone. "Uh- Morning" I bother to greeted him back even my rogue thoughts stop me. Sumabay ito sa paglalakad ko, Yiden is with me but a bit late for the reason taking my bag with his. Hindi ako naaawa, siya ang nagkusa panindigan niya dapat. Eventually parang kailangan ko rin siyang kausapin tungkol sa nangyari

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD