Romance of the Playboy

CHAPTER 2

CHELLERINE

What was my body did? Ayaw ko sa kaniya, ayaw ko ang ugali niyang pangingialam. Ayaw ko sa pagkatao niya.

"What did you do, Chellerine?" napahilamos ako sa aking mukha habang naka-upo sa aking higaan. That was a sin.

I made a mistake with Kailer, which really taboo. Ayaw kong pumasok, nangangamba ako at natatakot sa maaaring mangyari, bukod pa sa ginawa niya ay tumugon pa ako.

My mistake are really huge, hindi ko dapat na iyon pinatulan pa. Gusto kong saktan ang sarili ko dahil sa ginawa kong pinag-sisisihan ko ngayon.

I want avoid him as I am able to do it. Pero Presidente siya at tungkulin niyang libutin ang buong paaralan at alamin kung mabuti nga ba ang ginagawang pagtugon ng mga opisyales na nasa ilalim pa rin ng kaniyang pamamahala.

Six thirty na pero ayaw kong bumangon, biyernes ngayon at sisiguruhin ko na hindi na muna ako didiretso dito mamayang pag-uwi.

"Ms. Tiamzon, pinayagan kitang kainin ang mga tsokolateng dala mo, pero hindi kita papayagang papasok ng hindi pa kumakain, lumabas ka na kung ayaw mong pasukin kita" paano niya nalamang narito pa ako?

Ang alam niya ay maaga akong pumapasok at alam rin niya na ayaw kong makita ang pagmumukha niya sa umaga. Ang bigat ng ulo ko, mainit ang loob ng katawan ko at pagkabangon ko ay para akong matutumba.

Tumigil ako saglit upang sanayin na muna ang aking sarili sa pagkakatayo. After a moments, I constantly walk out and open the door. Nakita ko siyang nakatayo ng diretso at hindi pa nagbibihis.

Mamaya pa ang klase ko.

Ayaw ko na munang ibaling sa kaniya ang araw ko. Papasok ako at sa pag-aaral ko dapat ako nakatutok, panira lang siya at pakialamero, walang magbabago sa tingin ko para sa kaniya.

"Good Morning" hindi ko pinansin ang sinabi niya at naglakad na lang ako papunta sa hapag kainan.

Magluluto ako ng para sa akin, kaya ko iyon basta siya ang magluluto ng kakainin niya. I'm willing to skip breakfast if he will join me eating.

Ayaw ko man maging bastos ay parang ganoon na nga ang kinikilos ko sa kaniya. Sana malaman at matauhan na siya sa ginawa niyang hanggang ngayon ay ino-okupado pa rin ang aking isip.

"Where's my spoons?" may naka-handang mga pagkain, pero wala ang mga kutsara at tinidor na akin pang ginamit kahapon.

Did he just ate them?

Iba na iyung nasa tiyan niya. Hindi na normal, pati kutsara at tinidor ko, hindi pinalampas. Napansin ko ang paglalakad niya sa gilid ko.

"Just use this" that's his.

Hindi ako nanggagamit ng gamit ng iba, lalo na hindi ko kasundo. Ano ba kasing ginawa niya at nawawala ang mga iyon. Light meals ang mga nakahanda ngayon, he cooked it and I know he will spare for me too.

Lagi niya naman itong ginagawa, simula nung lumipat siya dito. Pero ayaw ko siyang kasabay ngayon.

"Use this or I'll take as my breakfast your lips and neck?" he's not serious.

Bakit bigla akong kinabahan. He's influencing me by his threats. Muli kong kinapa ang aking leeg para tignan kung masakit pa ba ang inilagay niyang kung anong pula na napansin kanina ni Kievane.

"Do that, and I'll burn you" umupo ako at kinuha ang alam ko pang chopstick na itinabi ko sa cabinet.

I want to eat now. Maaga pa pero gusto kong magmadali para makaalis na agad ako sa lugar na ito. I don't want his body come near to me. It's always bothering me for f*cking sake.

"Eat" bigla niya akong iniharap gamit ang puwersa ng kaniyang mga braso na siyang ikinabaliktad ng aking katawan at iniharap sa kaniya.

He is holding his fork along the fried egg been put on it. Naamoy ko ang bango, lalo lang ako nitong pinagutom. Naisip ko na siya si Kailer at hindi dapat ako sumunod sa kaniya.

Nakatapat sa akin ang hawak niyang tinidor na malapit sa aking bibig. It is just a bit distance but able to eat it if I am desiring. Ang isang braso pa nito ang isang nakakapagsagabal sa akin dahil sa pagkapulupot nito sa aking bewang na siyang kaniyang pangontra kapag maisip ko man na pumalag sa kaniya.

Dapat naisip ko na huwag na lang na lumabas kung alam ko lang na ganito ang gagawin niya at ang mga banta niyang inaasahan kong hindi magkaka-totoo.

"Y-your phone is r-ringing" malakas ang pagkakatunog nito. Malamang ay nakuha rin nito ang atensiyon non.

"Let it" paano kung importante ang tawag?

He is quite a grumpy person, hindi dapat na isang tulad niya ang namamahala sa buong paaralan. Did that phone rang make him incense?

"Don't talk and eat it" paano pa ako makakapagsalita kung kakabuka pa lang ng bibig ko para magsalita at hindi tanggapin ang gusto niyang isubo kong ulam niya.

Matapos niyang tanggalin ang tinidor ay muli siyang lumingon sa likod nito at parang may tinusok ulit sa kaniyang tinidor. As he show up what is in it, he gleefully open his mouth and feed it.

I want to blare at him, but seeing him chewing the food he just fed to his self makes me stop and its like something just stuck to my throat didn't come out any harsh words I want to retort.

Nakatingin siyang ngumunguya sa akin habang ang tinidor ay nakataas pa sa ere. Hanggang ngayon ay naririnig ko paulit ulit na tunog na likha ng kaniyang telepono. Bakit hindi na muna niya sagutin ang tawag, nakakairita na sa tengang pakinggan.

"One more" nai-atras ko ang aking katawan nang itutok niya muli sa aking bibig ang kutsarang ngayon ay may laman nang kanin at karne.

Tinignan ko lang ang hawak niya, wala na akong balak na sumubo dahil sa kaniya ang mga iyon at nawawala pa rin ang akin.

Muli niyang iginalaw ang hawak niya na parang hinihikayat akong isubo na ito. I follow him as he is the indulgent, yet gave him a grim look.

"I want to drink.." I whisper in absence.

Parang ang lalaki ng mga linunok kong sunod sunod, matapos ng kaniyang ginawang pagsubo. I can do it, but not in a same utensils which now my hunch are getting bigger dahil sa ginagawa niya.

"What kind of drinks baby?" yung lason sana.

"Kailer" he sleazy grin until I saw him handling a cup of water on his left hand, which is indeed available to hold anythings.

"I can drink it by myself" tumingin ako sa kaniya panandalian at muling ibinalik sa basong buo na niyang ipinakita sa harapan ko.

I feel that my belly are wholly full dahil sa pinakain at pina-inom niya. Baka may lason.

Its like he is nagging me, but my body is such a f*ck as how he just make it just to obey him. Naiirita na ako!

Naghihintay ako ng oras na tanggalin na nito ang kamay niyang nakapulupot sa aking bewang. It makes me conscious. His coquettish touch has been lower down and upping to my spine as he possess it.

"Your class will be start on eight in the morning, so you'll go with me" napapikit ako dahil sa nalaman niya.

Is he checking my details, and my paper whenever I'm studying?

"Just go with yourself, it's no thanks with me. May sasakyan ako" parang nagtatago kami dahil sa hina ng aming mga boses na nagpapalitan ng mga salita.

Bakit ako ang isasabay niya, kung si Jiara ang dapat. Nagtataka na ako sa mga akto niyang kakaiba. Paano na ang nobya niya? Jiara, is she okay now? Ano kaya ang ginagawa niya?

Busy din kaya siya? May tungkulin rin ito, at ang alam ko lang ay para magkasama sila iyon lang ang nakalap ko sa mga chismosa sa daanan. Hindi ko siya maaaring gambalain para lang maitanong ang walang kuwentang tanong na iyon.

"You can't, I confiscated your key" wala siyang ipinapakita at hindi ako kumbinsido sa sinasabi niya. Nananakot lang siya.

"You really that hate me" I am not. Naiinis, nanggigigil, at may galit rin ako sa iyo.

He is doing the forbid way behind my cousin. Ano ang dapat kong maramdaman sakaniya? Proved by his sudden peck on my skin, I remain looking at void still ,processing what he did. Running upward and caressing my back, are scruffy things that even my thoughts are blocking to think.

"What the hell, Kailer. Hindi na tama ang ginagawa mo!" hindi na pabor ang ginagawa niya, matapos kong makita ang susi na talagang alam kong sa sasakyan ko iyon.

"It is, baby"

Unti unti niyang kinakalas ang kniyang pagkakapulupot sa akin bewang ay unti unti na rin akong nakakahinga ng maluwag. Agad akong kumawala sa pagkakahawak niya at lumayo bago ko siya hinarap.

"You've been wholly desired by your scruffy ambitious aim"

I won't mind even he'll talk back. Dahil gusto ko lang na ilabas ang aking salita na hindi na mapigilan pa.

Muli kong nakita ang naka-ngisi niyang labi na lalo lamang nag-pa-padagdag ng inis sa akin. Bakit hindi na lang niya ako hayaan.

"Nope, it's my dream, you're my dream"

Mabigat ang mga paa kong pumasok sa kaniyang sasakyan. Hinintay pa pala ako nitong makabihis kahit na sinasadiya kong tagalan para mauna na siya. Maglalakad ako kung nauna na siya, may pamasahe ako kung gusto ko man na bumiyahe.

I idly put the seatbelt on and just lazily look in front without giving him any glance. Ngayon lang ito, kaya hahayaan ko na muna siya. I will make sure na hindi ako uuwi mamaya, kina Styno at Zyron na muna ako makikitulog. They will let me.

It is now seven fourty one, wala akong pakialam kung late na siya. Siya ang nangulit na sumabay ako sa kaniya, at siya ang may kasalanan kung bakit ganito ng turing ko sa kaniya.

"You still want to be with me, huh. I won't mind because first of all, you're my baby" mariin akong napapikit at liningon ang labas dahil sa sinabi niyang pumukaw ng aking atensiyon.

Narito na kami. Bakit hindi niya agad na sinabi na dito niya ako ibababa? Paano kung narito si Jiara?

"Open this d*mn door" I disgustingly said.

"Kiss me first, baby" hindi ba niya napapansin na para na akong sasabog dito dahil hindi ko na matiis at mahabaan pa ang pasensiya ko sa kaniya.

Kung ano ano na lang ang nasa isip niya. Bakit hindi na lang niya gawin iyon sa sarili niya? Hindi ko siya nilingon at hinihintay pa rin na tanggalin niya mula sa pag-ka-ka-lock ang pintuan.

Babasagin ko ang mukha niya dito kung hindi lang siya ang namumuno dito ay matagal nang tahimik ang buhay ko.

"I will do it in double later, baby. You have my marked, so you can get out now" bakit ayaw pang mabukas ang pinto kung hahayaan na niya akong makalabas.

"Deceiver!"

It is in time as I said that to void that his face too close upon me. I mean no distance left and still hanging to let me feel breath properly.

"I can be.. just to get what I want"

Nang may kumatok lang ay doon ako naalis sa pag-ka-tulala. Ang akala ko ay kung sino na. Bakit ang bilis niyang makalabas.

He open the door, and let me go out. Pinalakas ko ang puwersa ng aking mga binti upang makalakad at makalayo na sana sa pagkakalapit sa kaniya.

"Should I renew the skirt?" he now with his eyeglass that while ago wasn't.

Bakit hilig niya ang mag-suot ng mga ganyang bagay? Iniayos ko ang bag ko sa aking likod at lumayo pa ng kaunti sa kaniya. Kung ano man ang binubulong niya ay sana malasin siya kung masama man iyon.

"Don't turn your back to me Ms. Tiamzon" ma-le-late na ako nito. It is seven fifty three and the bell will be rang when the time has come. Ano ba ang nasa kokote nito at lagi na lang kontra.

"Late na ako, kung gusto mo pang mag-tambay diyan, huwag mo akong isama" ilang hakbang pa ang aking nagawa bago may kamay na biglang humatak sa akin papalayo sa tinutunguhan ko.

Nasaan na si Yish? Kailangan ko siya ngayon. I don't want to be embrace the path along this guy I hate the most.

"Just sh*t" may inilagay itong parang flannel sa likuran ko at kaagad na binuhol.

"Give me that bag or.. we will going to stay here and.. do make out here" his meaningless words threatening me at my peak.

I want to sneak as I cannot see him, even his shadow from a far. I want to run until he can't catch me. I want him to stop and don't want him chasing me.

Ang dami niyang banta, ang daming utos, ang dami rin niyang ginagawang hanggang ngayon ay wala pang sagot at nananatiling magulo pa sa aking isipan. He is really ambitious.

"Come here, baby" hindi ko dapat siya pinapansin at hinahayaan na lang ito dito. Dapat iniwan ko na lang siya, ang kulit ng lalaking ito.

Tinignan ko siya at hindi kinibo. Ibinigay ko na sa kaniya ang hinihingi niya, bakit kailangan niya pang palapitin ako sa kaniya. I feel like I'm at jeopardize.

"I'm willing to make out with you here" he grab my waist and make my feet walk just to join him from walking onwards.

"Why your legs are too long?" I heard his words that I didn't get.

"Are you blabbering?" Why are we here? We're at the stitching garments area kung saan kumukuha ang mga bagong mag-a-aral ng kanilang masusuot na uniporme.

This is located at the peak side of this school and too far from my room. At sigurado akong late na ako, kaya hindi na ako hahabol pa. I am willing to cut that time and choose to hang around. Pupunta na lang akong North para may kausap ako kahit papaano na kakilala ko naman.

Nanatiling nakasunod ang aking katawan sa kaniyang mga bawat hakbang dahil hawak pa nito ang aking kamay. Hindi niya alintana na baka may nakakakilala sa kaniya na girlfriend niya ang pinsan ko.

"I want skirt for her is below on her knee, make it faster please"

Binitawan niya mula sa pagkakahawak ang aking kamay at iginaya naman ako ng babaeng hindi ko kakilala na halatang sanay na sa paggawang mga uniporme. She smiled and guide me to the sizing area para masukatan na.

Maayos pa ang suot kong palda. Ang laman lang ng isip niya ang hindi maayos. Itinaas ko ang aking mga braso upang maayos at malaya nilang masukatan ang aking bewang. Iniayos ko ang aking pagkakatayo ng sa mga binti ko na ito nagsusukat.

"Mr. Pres. is so lucky" napakunot ang aking noo dahil sa hindi sinasadiyang narinig mula sa ibang manggagawa na napapadaan sa tapat namin.

I want to wear my long boots, but somethings are bothering me that's why this short boots I just wore. Even my plaid blouse are not that fixed. Nagmamadali ang lalaking iyon, dapat nauna na siya kung reklamo lang ang kaniyang mailalabas sa bunganga niya.

"Umupo ka muna, ilang minuto pa ang aabutin nito, hija" itinuro niya an isang upuan na monoblock.

Umupo ako at pinagmasdan ang buong apat na sulok ngunit naka-hati pa. Marami ang mga silid na hindi ko alam kung ano ang pinaglalagyan nila.

Yish:

Chelle! Nasaan kana? Hindi ako nakapasok sa klase ng dahil sa iyo. Kanina pa kita hinihintay dito sa tapat ng gate.

That was sent in six fifty seven in the morning and I just seen it in exact eight o'clock. Passed morning and I did not even think about my inboxs that need to be open.

Hindi ko alam na hihintayin niya pala ako. Bakit hindi siya tumawag? Saan ba ipinadaan ni Kailer ang sasakyan niya at hindi ko man lang nakita si Yish.

Me:

Nasa stitching area ako.

Bahala na kung babagsak. Basta mamaya pupunta akong North, ayaw ko talaga sa South na gustong gusto naman ni Yish na puntahan.

Me:

Sty, I'm planning to go there after my class. Baka diyan na rin muna ako makikitulog.

Sabado na bukas at puwede naman siguro ako doon muna. Napailing na lang ako, dahil sigurado hindi naman ang mga iyon na mag-da-dalawang isip na hintayin ako malapit sa pinapasukan ko.

Nagalak ako ng makita ko ang babaeng kaninang kinuha ang sukat ko na bitbit na ang paldang pinagawa ni Kailer. Siya ang nag-pagawa kaya dapat siya ang magsuot niyan. Kumpara sa kanina ay kita ko ang pagkahaba nito sa natural na paldang suot ko ngayon.

Anong pumasok sa isip niya, nakuha niyang ipapalit ang aking suot. Maayos ito kahit hindi man niya ako dalhin dito. Kinuha ko ang kaniyang inia-abot na palda.

Itinuro niya sa akin kung saan puwedeng magpalit ng palda. I enter and go on the area where she pinpoint able to change.

Lumabas akong dala ang pinagpalitan. Bitbit ito, ay pakiramdam kong mas mahaba na ito ngayon, it is now take down to my knee, it is just exact. Naglakad ako para hanapin si Kailer dahil nasa kaniya ang bag ko.

"Thank you for your help, we'll go back now" I saw him walking towards me as if I am the only one who he waited for. Sinalubong ko siya at kaagad na hinanap na muna ang bag ko.

Hindi man lang nito ibinigay sa akin, he even took the excess skirt I'm holding one and he by himself insert it and suddenly pull the zipper on.

Ibinalik niya ulit ito sa kaniyang likod at hinila na ako, hindi ako naging kumportable sa klase ng kaniyang pagkakahawak sa aking bewang. Napapasinghap ako na parang pinipigilan ko ang maglabas ng hininga.

May ilan na nakakasalubong kami ngunit hindi man nagambala ang kaniyang mga brasong bitawan ang pagkakahawak sa akin. Though, he even make me close while continue walking na hindi ko alam kung saan tutungo.

"W-where are w-we going?" uttering those words are too difficult, it made more exceedingly hefty because of uncomfortable air passing on me.

Ang bawat nakakasalubong namin ay nakatitig at kung maalis man sila sa kanilang pag-ma-malik mata ay binabati nila ang lalaking kasama ko, hindi ko alam kung bakit nakakasama ako sa binabati nila gayong itong lalaki lang na ito ang namumuno at kilala.

"Class"

"Why are you so f*cking popular here?" here? Filanthro building? Wala akong alam tungkol dito dahil puro lang naman mga nasa junior high ang napapadaan at minsan ay nag-ka-klase dito.

"And why are you attached with that word? First word mo?" is he fond at those? Malapit siya eh.

"Kailer!" Napalingon kami sa tumawag na iyon.

May babaeng patakbong papalapit sa kinaroroonan namin. Why my feelings here are not good. Hinintay namin siyang makarating at hinayaan na munang makalanghap ng sapat na hangin dahil sa pagod nitong itsura.

"Hi, Ms. Tiamzon" What the- hindi ko siya kilala, paano niya nalaman ang apelyido ko.

Tumango na lamang ako. Dahil hindi ako ang ipinunta niya dito, she even called Kailer's name. Parang importante dahil sa takbo niya. Tumingin ito sa katabi ko na hindi ko alam kung ano ang naging itsura matapos niyang makita na para bang may kakaiba dito.

"Wow, are you into her? You look possessing her" totoo.

Did she knew Jiara? If she knew she will be mad at me nor at him. Dapat sa kaniya lang dahil nahihila lang ako at pinapasunod ng demonyong ito.

"Just say why you're here, Laylin" idinala niya ako sa harapan at mas inayos ang kaniyang brasong nakapulupot sa aking bewang.

"The secretary are coming and its like dito siya mapapadaan dahil sa may ginagawa pang daan doon sa Fuente building" Jiara is here. Maaari namin siyang makasalubong kahit anong oras, maaaring ngayon.

"Padaanin mo siya sa ibang building, just do make her erred way or just go with her and mess it, just do whatever way, Laylin you can't take your lunch once you made it failed" Did this Vice President are in partial to President?

Parang alam niya at sanay na siya sa pagiging ganito ng lalaking ito. Gusto kong malaman kung paano ko siya malalayuan, gusto ko pa ng maginhawang buhay.

"Eh papadaan na daw siya dito, anong gagawin ko?" tanong niya matapos niyang tingnan ang screen ng kaniyang dalang phone.

"Tell to Ziddy come and invite her to go somewhere far just go with he flow, be rapid Laylin" Anong problema niya bakit hindi niya salubungin si Jiara?

He cannot be like this, hindi magandang tignan. Ayaw kong masaksihan na parang iniiwasan niya si Jiara, pero sa kabila non ay hindi na pala maayos at ganoon katino ang pinanggagawa niya. I feel like I'm his bait for being here and just letting him to make me stay and rather he even pulling me closer to his as if someone peeking me and threatening not suitable to be happen.

Hindi ko malayang makausap si Yish, she is in somewhere I cannot find. Instead of conducting search upon her I am apparently with Kailer.

Pagkatapos ay hindi ko na ito muling narinig na magsalita. Wala sa sarili akong napahawak sa aking leeg at hinaplos ito. May konti pa akong nararamdaman na pagkahapdi ay hindi ko na dapat pang ipakita at iparamdam sa katabi ko ito.

"I now know why you're popular here, baby" inialis ko ang aking braso mula sa pagkakahaplos ko nang bumaling siya sa akin.

Kahit pa hindi ko rin alam kung ano ang sinasabi niya ay hinayaan ko siya. Wala na akong pakialam sa sasabihin niya. Dapat ngayon ay nasa loob na ako ng aming silid at gumagawa na ng mga aktibidad.

Wala akong magagamit na kahit na ano sa kaniya hangga't nananatili ang kaniyang kamay na hindi matigil sa kaniyang paghaplos sa aking tagiliran kung saan nakapulupot ang kaniyang brasong ginagawa akong pipi.

"I can't have your lips now, but I can have you now"

Umabot kami hanggang sa kanilang office na hindi man niya inisip na bumitaw o isipin na may papasukan pa akong klase. Paano ko isusumbat sa kaniya gayong narito kami sa teritoryo niya at malinaw na wala akong karapatan na pagsabihan siya.

This only accommodate him, the vice Laylin and the other one na hindi ko kilala. Pansin kong tutok lang ito sa kaniyang ginagawa at hindi man binalingan ang kanilang nakakataas.

Hindi rin naman bagay sa kaniya ang ganoong dangal. Kailer was a well known head ache for me. Matigas ang ulo, pero naka-upo pang Presidente, nakakalaho ng confidence. Hindi ko makayanan na tumutol sa tuwing nasa crowded area kami.

"Hindi siya karapat dapat sa atensiyon mo, I want it focus on me"