Keyifli okumalar..
Bu doğru bir tezdi; aşık olduğumuzda beynimiz çalışmayı bırakıp, bir kenara çekilip sigara ve çay molası veriyordu.
Aşık olduğumuzda mantığımız bizden koşarak uzaklaşıyordu. Sanırım, benimki de biraz buna benziyordu. Çünkü, artık mantığımın devre dışı kaldığını, rahat tavırlarımın küçük heyecan pırıltılarıyla yer değiştiğini fark ediyordum.
Yüzüme çarpan güneş ışıkları huysuzca yüzümü buruşturmama neden olurken, yattığım yatakta sağa dönüp ışıkların esaretinden kurtuldum. Kollarım sert ve sıcak bir tene temas ettiğinde, daha gözlerimi açamadan yerimden fırladım. İşaret parmaklarımın iç tarafıyla gözlerimi ovdum ve kirpiklerimi sıkça kırparak göz kapaklarımı araladım.
Yanımda yatan adam bir insandan uzak, sanki kusursuz bir heykel gibiydi.
Karan Poyrazoğlu, bu kadar
