"Karan!.." Tiz çığlıklarımı duyacak hâlde değildi ama artık bu sondu. Bu gece ya beni öldürecekti, ya da sağ bırakarak ömrüm boyunca ona nefret etmemi sağlayacaktı... Sürükleyişinin adresi hâlâ aynıydı. Kaç kere takılıp, düştüğümü unutsam da, tekrar ayağa kaldırıyor ve beni çamurların içinde sürüklemeye devam ediyordu. Birkaç tutam kalan saçımda şimdi kırılıp avucuna mühürleniyordu.
"Bı-rak!" Diye inleyerek yüzümü buruşturdum ve saçım daha fazla çekilmesin diye eline asıldım. Ben kendimi kandırıyordum, o hiç bir zaman değişmeyeecekti.
"Yürü!" Diye emretti, sürüklemeye devam ederek. Sağanak yağmur sanki bu gece gök benim için ağlıyormuşçasına, git gide şiddetleniyordu.
Arabanın yanından geçmemize rağmen sürüklediğinde, artık nereye gittiğimizi hiç bilemiyordum ve içimdeki korku, şimdi b
