ตอนที่ 11 กฎของห้อง...หรือกฎของหัวใจ?
1724 Words
“...หนูตื่นแล้วเหรอคะ?”
เสียงเขาทุ้มต่ำพร้อมรอยยิ้มมุมปากที่ทำให้หัวใจเธอกระตุกอีกครั้ง มายด์รีบดึงผ้าห่มขึ้นมากอดแน่น แก้มแดงก่ำอย่างเขินอาย
“ตะ... ตื่นแล้วค่ะพี่”
เธอพูดอ้อมแอ้ม ก่อนรีบหลบสายตา ไม่กล้าสบตาเขาเต็ม ๆ เพราะแค่เห็นร่างกายเปียกน้ำแบบนี้ก็ทำให้ภาพเมื่อคืนย้อนกลับมาอีกแล้ว
ทัชเดินเข้ามาใกล้ นั่งลงข้างโซฟาเบด มือใหญ่เอื้อมมาสัมผัสแก้มเธอเบา ๆ ด้วยปลายนิ้วที่ยังเปียกน้ำอุ่นจากห้องน้ำ กลิ่นสบู่หอมจาง ๆ ปะทะจมูกเธอจนหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ
“เขินอะไรนักหนาคะ เมื่อคืนยังกล้าขอให้พี่ซอยแรง ๆ เลยไม่ใช่เหรอ?”
เขายั่วเสียงแหบต่ำ นิ้วโป้งลูบวนเบา ๆ ที่แก้มเธอ ก่อนเลื่อนลงมาจับคางยกให้เธอเงยหน้าสบตาเขา
“หรือว่าตื่นมาแล้ว... หนูอยากให้พี่ ‘เริ่ม’ รอบใหม่กันเลย?”
มายด์หน้าแดงก่ำจนแทบระเบิด มือเล็กกำผ้าห่มแน่นขึ้น
“พี่ทัชชช... อย่าแกล้งหนูสิคะ หนู... หนูยังปวดตัวอยู่เลย”
เธอพูดเสียงสั่น แต่สายตาที่หลบเลี่ยงกลับแฝงความปรารถนาเล็ก ๆ จนเผลอกัดริมฝีปากล่างยั่วยวน
ทัชหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มแสนจะเซ็กซี่ทำเอามายด์ถึงกับแทบจะลมจับให้ได้
“ปวดเหรอคะ? เดี๋ยวพี่ช่วยนวดให้เอง” เขาก้มลงใกล้จนลมหายใจร้อนพ่นใส่ริมฝีปากเธอ
“แต่ก่อนอื่น... หนูเห็นโน้ตที่พี่เขียนไว้รึยัง?”
มายด์ชะงัก สายตาเหลือบไปเห็นกระดาษสีครีมที่วางข้างหมอน กฎสี่ข้อที่เขาเขียนด้วยลายมือ เธอรีบคว้ามาอ่าน หน้าแดงยิ่งกว่าเดิมเมื่ออ่านถึงบรรทัดสุดท้าย
P.S. ทุกคืนที่อยู่ด้วยกัน... พี่จะไม่แตะใครเลยนอกจากหนู
“นี่... นี่มันจริงเหรอคะ?” เธอเงยหน้าถามเสียงเบา สายตาแพรวพราว แต่ยังมีความสับสนปนอยู่เล็กน้อย
ทัชยิ้มมุมปาก มือใหญ่เลื่อนลงมากุมมือเธอที่กำลังกำโน้ตแน่น
“จริงสิคะ... พี่ไม่โกหกเรื่องแบบนี้” เขาก้มลงจูบหลังมือเธอเบา ๆ
“จากนี้ไป... พี่เป็นของหนูคนเดียว 90 คืน...”
มายด์กัดริมฝีปากอีกครั้ง หัวใจเต้นแรง เธอมองหน้าเขาเงียบ ๆ ก่อนจะกระซิบแผ่ว
“งั้น...หนูก็จะเป็นของพี่คนเดียว 90 คืนเหมือนกันค่ะ”
“แล้ว...ทำไมหนูถึงมาอยู่ที่คอนโดพี่ล่ะคะ?”
“เราเย็บกันทุกคืน ถ้าหนูไม่อยู่ที่นี่ จะไปอยู่ไหนล่ะคะ?” ทัชยิ้มล้อเลียน ดวงตาคมเป็นประกายวิบวับจนมายด์ต้องหลบตา
ทัชหัวเราะในลำคอ ก่อนดึงเธอเข้ามากอดแน่น ร่างเล็กแนบสนิทกับอกเปียกน้ำของเขา มือใหญ่ลูบแผ่นหลังเธอช้า ๆ ผ่านผ้าห่มบาง
“แต่ก่อนอื่น... ไปอาบน้ำด้วยกันก่อนมั้ยคะ? พี่จะช่วยล้างคราบเมื่อคืนให้สะอาด... แล้วค่อยเริ่ม ‘กฎข้อ 4’ กัน”
มายด์หน้าแดงจัด แต่ก็พยักหน้าช้า ๆ ในอ้อมกอดเขา
“...ค่ะพี่”
และในวันนั้น บ้านใหม่ของเธอ... ก็เริ่มต้นอย่างเป็นทางการ
วันรุ่งขึ้น ณ มหาวิทยาลัย Z.U.
เสียงเครื่องยนต์เบนซ์ AMG สีดำด้านดังกระหึ่มเข้ามาจอดเทียบทางเดินหน้าคณะนิเทศฯ ท่ามกลางแสงแดดอ่อนยามสาย รถสปอร์ตหรูคันนี้ดูโดดเด่นราวกับหลุดมาจากงานมอเตอร์โชว์ สาว ๆ ที่เดินผ่านแถวนั้นชะงักกึก บางคนเบิกตากว้าง บางคนกรี๊ดเบา ๆ บางคนยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปอย่างรวดเร็ว
“นั่นมัน...รถของใครวะ?”
“เห้ย ๆ ๆ ๆ คนขับหล่อฉิบหาย!”
“อย่าบอกนะว่าเป็นพวกจตุรเทพวิศวะอะ...?”
เสียงซุบซิบเริ่มดังขึ้นทั่วทั้งบริเวณ แต่ยังไม่ทันที่ใครจะเดาไปมากกว่านี้ ประตูฝั่งผู้โดยสารก็เปิดออก
“.........”
...เงียบกริบ
...แล้วเสียงกรี๊ดก็ระเบิดแทบจะทันทีที่ มายด์ ก้าวลงมาจากรถ
“มะ...มายด์!?”
“ใช่เหรอวะ!?”
“แก๊งนางฟ้า...ไม่ใช่เหรอ??”
“เชี่ย มายด์นั่งรถมาเรียนกับผู้ชายคนนั้นอะ!!”
มายด์ในชุดนักศึกษาเสื้อเข้ารูป กระโปรงทรงเอสั้นเหนือเข่า ผมสั้นปล่อยธรรมดา ๆ แต่กลับดูสวยสะกดทุกสายตา โดยเฉพาะรอยจูบสีแดงจาง ๆ ใต้คางที่ยังไม่ทันหาย
เธอกำลังจะหันกลับไปบอกลา แต่ก่อนจะได้พูดอะไร มือใหญ่ของทัชก็คว้าหมับเข้าที่เอวคอดของเธอ แล้วโน้มตัวลงกระซิบใกล้จนลมหายใจร้อนผ่าวสัมผัสข้างหู
“เย็นนี้พี่มารับนะคะ...อย่าลืมหอมพี่ก่อนขึ้นรถด้วย”
เสียงทุ้มต่ำนั้นทำเอาเธอแทบทรุดตรงหน้ารถ คนรอบข้างก็แทบจะลงไปนอนกรี๊ดใต้ท้องรถสปอร์ต
“พี่อ่า อย่าแกล้งหนูสิคะ” มายด์ยู่หน้าเล็กน้อย ใบหน้าแดงระเรื่อจนเห็นชัด ทำให้ทัชหัวเราะในลำคอเบา ๆ
“พี่ไม่ได้แกล้ง แล้วเย็นนี้เจอกัน”
มายด์ทำได้แค่พยักหน้ารับทราบ แล้วรีบเดินเข้าไปในคณะโดยไม่มองหน้าใคร ทิ้งให้ทัชยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะขึ้นรถแล้วขับออกไป
ทันทีที่ก้าวเข้ามาในรัศมีของกลุ่มเพื่อนแก๊งลูกกวาง...
“เห้ยยยย!!!”
“อีมายด์ดดดดด!!”
“มึง! มึง! มึง! ลงมาจากรถอะไรของใครวะคะ!?”
“เมื่อกี้คืออะไร!?”
“คนที่ขับรถมานั่นคือใคร อย่าบอกนะว่า...”
มายด์ยังไม่ทันได้ตอบ ไอซ์ก็แทบจะยัดตัวเองเข้าไปเกาะแขนเพื่อน
“ตอบ!! มึงนั่งรถพี่ทัชมาหรอ!!”
ฝ้ายตาโตเหมือนจะร้องไห้
“อีเหี้ย…กูยังไม่ทันได้เปิดวอร์เลย!!”
แพมยืนอึ้ง...มือสั่นเพราะพยายามจะเปิดหน้าแชตในมือถือเพื่อส่งเข้ากลุ่มแชท
มายด์ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ยกมือลูบผมตัวเองเบา ๆ
“เอ่อ...ก็แค่...เขาแวะผ่านมาแถวนี้น่ะ”
“ผ่านมาแถวนี้?”
“แล้วจับเอวมึงกระซิบข้างหูแบบนั้นเหรอ???”
ฝ้ายกับไอซ์พูดพร้อมกัน
“บอกมาเดี๋ยวนี้! ว่ามึงกับพี่ทัช...”
มายด์หันหน้าหนี แต่แก้มแดงจัด...
“...ตกลงเป็นแฟนกันแล้วเหรอวะ?” แพมถามเสียงอ่อน แต่งตรงประเด็น
มายด์ไม่ตอบ รีบเดินหนีไป แต่เผลอยิ้มออกมาอย่างหุบไม่อยู่ ไม่สนใจเสียงเพื่อนสาวที่โวยวายและวิ่งตามเธอมาด้านหลัง
“มึงยิ้มอะไร! ยอมรับมาดิว่ามึงจับพี่ทัชได้แล้ว!”
“กูจะไม่ให้มึงมีแฟนคนเดียวนะอีมายด์! กูขอเป็นเพื่อนเจ้าสาวด้วย!”
“มายด์ดดดด!! ตอบกูมาาาา!!”
“อย่าหนีนะอีสัส!! กูจะเม้าท์ให้รู้ทั้งคณะเลย!!”
“เฮ้ยยย ฝ้าย อย่าาาา!!”
เสียงหัวเราะและการไล่กันของแก๊งลูกกวางดังก้องไปทั่วลานหน้าคณะ แต่ในใจมายด์... เธอรู้ดีว่าความลับนี้คงปิดไม่อยู่แล้ว
เสียงจ้อกแจ้กของนักศึกษาดังก้องทั่วฟู้ดคอร์ทชั้น 3 ของอาคารศูนย์กลาง Zareth University
มายด์เดินเข้ามาด้วยชุดนักศึกษาที่ดูธรรมดา...แต่ไม่ธรรมดา เพราะทั้งมหาลัยเพิ่งเห็นเธอก้าวลงจากรถสปอร์ตหรูพร้อมพี่ทัช หนึ่งในจตุรเทพคณะวิศวะ
‘บ้าชิบ...สายตาคนทั้งมหาลัยมองฉันเหมือนฉันเป็นคนขับรถพี่เขาอย่างนั้นล่ะ’
มายด์พึมพำในใจ พลางเร่งฝีเท้าไปทางโต๊ะประจำของแก๊งลูกกวางคลั่งกล้วย แต่ไม่ทันนั่งดี ฝ้ายก็พุ่งเข้ามานั่งประกบข้าง
แพมขยับแว่นแล้วเอนตัวมาข้างหน้า ส่วนไอซ์เท้าคางพร้อมรอยยิ้มร้าย ๆ สามแรงกดดันระดับ 9.8 ริกเตอร์ พร้อมใจกันยิงคำถาม
“มายด์...มึงเล่ามา มึงมากับพี่ทัชได้ไง?”
เงียบ... หัวใจเธอเต้นตึกตัก
ภาพเมื่อคืน...ข้อตกลงระหว่างเธอกับเขาย้อนกลับเข้ามาในหัวทันที
[ข้อตกลงระหว่างพี่ทัชกับมายด์]
❌ ห้ามทุกคนรู้ว่าเขาคือ TouchMeNot
❌ ห้ามใครรู้เรื่องแพ็กเกจซีเคร็ต 90 คืน
✅ ให้บอกว่าแค่ “คุย ๆ กันอยู่” เหมือนทดลองงาน
มายด์สูดหายใจ กลืนคำว่า ‘พี่เขาเย็บดีมาก’ ลงคอแล้วยิ้มแหย ๆ
“คือ...เรากำลังคุย ๆ กันอยู่อะ”
“คุย...?” ไอซ์เลิกคิ้ว ฝ้ายหรี่ตา
แพมพึมพำเสียงเรียบแต่แซ่บ
“คุยแบบไหนกันนะ... ถึงกับนั่งรถมามหาลัยตอนเช้าด้วยกัน... วะคะ?”
“ก็...คุยแบบ...ทดลองอะ”
มายด์ตอบเบา ๆ
“เหมือน...แบบช่วงทดลองงานไรแบบนั้น” เธอเน้น
ฝ้ายลุกขึ้นตบโต๊ะดัง ปัง!
“พ่อมึงเป็น HR เหรอ ถึงทดลองคุยกับคนหล่อขนาดนี้!!”
มายด์สะดุ้ง
“คือ...เขาแค่รับส่งน่ะ ยังไม่ได้เป็นอะไรกันจริงจัง...”
‘ยังไม่ได้เป็นอะไร...แต่นอนเตียงเดียวกันมาสามคืนติดแล้วค่ะ’
มายด์ได้แต่คิดในใจ
แพมหันไปกระซิบไอซ์
“นี่ขนาดรับส่งนะ...”
“ยัยมายด์ มึงทำอะไรให้พี่เขาหลงขนาดนี้วะ?” ไอซ์ทำหน้าตกตะลึง
มายด์หัวเราะแห้ง ๆ พลางยกแก้วชาไข่มุกขึ้นดูดกลบเกลื่อน แต่ในใจมีเพียงประโยคเดียวจากเขาดังก้อง
“ถ้าใครรู้ว่า ‘พี่คือ TouchMeNot’ ...หนูจะโดนลงโทษ”
เธอก้มหน้ากินข้าวเงียบ ๆ กลัวสายตาเพื่อนจะจับผิดได้
ฝ้ายหรี่ตาจ้องมอง ก่อนพูดช้า ๆ
“มายด์...กูจะถามอีกครั้งนะ”
“เมื่อคืน...มึงนอนที่ไหน?”
มายด์ชะงักมือ เธอแกล้งไอ แล้วตอบเนียน ๆ
“นอนที่บ้านค่ะ…บ้านใหม่”
ไอซ์ถามทันที
“แล้วเตียงนุ่มมั้ย?”
“...มากค่ะ”
“แล้วมีคนกอดมั้ย?”
มายด์เผลอยิ้มกว้าง
“เอาเป็นว่า...ทุกเช้าที่ตื่นมา ไม่เคยรู้สึกเหงาเลยสักวัน”
เสียงกรี๊ดแตกของฝ้ายทำให้คนทั้งโรงอาหารเกือบทุกโต๊ะหันขวับ
“เชี่ย!!! ยอมรับแล้วว่าคบกัน!”
มายด์หน้าแดงแทบระเบิด
“ยังไม่ได้คบ!!! แค่...กำลังดูใจกันเฉย ๆ”
ไอซ์ยิ้มกรุ่มกริ่ม
“ดูใจเหรอ? หรือว่าดู...ลำ?”
“อ๊ายยยย!!” ฝ้ายกรี๊ดอีกรอบ
มายด์ซบหน้าลงกับโต๊ะ ก่อนจะพึมพำกับตัวเองเบา ๆ
“…ฉันไม่รอดสามเดือนแน่ ๆ ถ้ามีเพื่อนแบบนี้”
- Writer
