ตอนที่ 10 บ้านใหม่...และกฎใหม่ของพี่ทัช

1555 Words

ภายในห้องชุดเพนเฮ้าส์สุดหรูในย่านทองหล่อ แสงแดดยามบ่ายอ่อน ๆ ลอดผ่านผ้าม่านโปร่ง สาดส่องลงบนร่างเล็กที่ยังหลับสนิทไม่รู้เรื่องอยู่บนโซฟาเบดในโซนห้องนั่งเล่น ผมสั้นยุ่งเหยิงกระจายบนหมอน ใบหน้าหวานแดงระเรื่อจากรอยจูบและครางทั้งคืน ริมฝีปากเล็กเผยอออกนิด ๆ ราวกับยังฝันถึงแรงกระแทกที่ทำให้เธอหมดสติไป ทัชวางกระเป๋าของเธอลงที่มุมห้อง ก่อนจะถอดแจ็กเก็ตตัวเองพาดไว้บนเก้าอี้แล้วเดินกลับมาหาเธออีกครั้ง “ถึงบ้านใหม่ของหนูแล้วนะคะ” เขาพึมพำเบา ๆ เสียงทุ้มนุ่มแฝงความเอ็นดู ก้มตัวลงมองใบหน้าที่หลับปุ๋ยแนบหมอน เธอยังไม่รู้ตัวเลยว่า... ตอนนี้เธอไม่ได้อยู่ในห้องตัวเองอีกต่อไป หลังจากอุ้มเธอขึ้นมาถึงชั้นบนสุดของคอนโดหรูส่วนตัวของเขา เขาตัดสินใจทันทีว่า…ถ้าเธอรับข้อเสนอแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่เธอต้องอยู่ห้องเดิมอีกต่อไป มือใหญ่ค่อย ๆ ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมไหล่เนียนให้มิดชิด แล้วนั่งลงบนพรมหนานุ่มข้างโซฟา มองเธอเงียบ ๆ อยู่นาน ร่องรอยแดงจาง ๆ ยังกระจายเต็มแผ่นหลัง สะโพก และต้นขาขาวเนียน รอยที่เขาเป็นคนทิ้งไว้ด้วยปากและฝ่ามือทั้งคืน “ต่อไปนี้...อีกสามเดือน ที่นี่คือบ้านของหนู” “แล้วก็...มีกฎใหม่บางอย่างที่ต้องเรียนรู้นะคะ” ทัชลุกขึ้น เดินไปเปิดโน้ตสั้น ๆ ที่เขาเขียนวางไว้บนโต๊ะหัวเตียง ตัวอักษรเขียนด้วยลายมือเขาเอง เรียบแต่คม เหมือนเจ้าของ 📜 กฎของแพ็กเกจลับ – เฉพาะ MindYourDaddy เท่านั้น 1. หลัง 3 ทุ่ม - ห้ามไปนอนที่อื่น นอกจากเตียงพี่ 2. ถ้าหนูไม่กลับ - พี่จะ ‘ไปตาม’ ถึงที่ 3. หนูต้องไม่มีแฟน เพราะมีพี่แล้ว 4. ถ้ามีอะไรที่อยากลอง - พี่เปิดรับทุกรีเควสต์ P.S. ทุกคืนที่อยู่ด้วยกัน...พี่จะไม่แตะใครเลยนอกจากหนู เขาวางโน้ตนั้นไว้ข้างหมอนเธออย่างตั้งใจ พร้อมขวดนมวานิลลาเย็นฉ่ำที่เธอชอบดื่มตอนเช้า และลิปบาล์มกลิ่นพีชที่เขาเคยเห็นเธอทาแล้วแอบดมกลิ่นตอนอยู่ด้วยกัน จากนั้นก็ก้มลงหอมหน้าผากเธอเบา ๆ “คืนนี้...เจอกันนะคะ เจ้าของแพ็กเกจพิเศษของพี่” เขาเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบเชียบ ปล่อยให้เธอตื่นขึ้นมาเจอกับ ‘บ้านใหม่’ และ ‘กฎใหม่’ ที่เขาเขียนไว้ด้วยมือ …เพื่อให้มั่นใจว่า เด็กคนนี้จะไม่หนีไปไหนอีกแล้ว ... แสงแดดยามเย็นทอดยาวลงบนพื้นปูนหน้าตึกวิศวกรรมเต็มไปด้วยเสียงจ้อกแจ้กจอแจของเหล่านิสิตที่เริ่มทยอยกลับหอพัก กลุ่มผู้หญิงปีหนึ่งหลายคนพากันมองเหลียวหลัง เมื่อเห็นชายหนุ่มสุดหล่อสามคนกำลังยืนรวมกลุ่มกันอยู่ บางคนถึงขั้นหยิบมือถือขึ้นมาแอบถ่ายภาพ ไม่ใช่แค่หล่อ...แต่พวกเขาคือ ‘จตุรเทพแห่งคณะวิศวะ’ 4 หนุ่มตัวท็อปที่ไม่เคยปรากฏตัวพร้อมกันบ่อยนัก ทัชเดินตรงเข้าไปหาช้า ๆ เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีดำพับแขนถึงข้อศอกกับกางเกงยีนส์ซีด เขามาแบบเงียบ ๆ พร้อมกาแฟหนึ่งแก้วในมือ แทนยกมือขึ้นก่อน “เฮ้ มึงหายไปไหนมาทั้งคืนวะ” เจอดที่จะหัวเราะไม่ได้ “อย่าบอกนะ...ว่าไปติดสาวคนใหม่น่ะ” “หรือยังอยู่กับยัยน้องคนเมื่อคืนก่อนวะ?” ธามขยี้ซ้ำอย่างรู้ทัน ทัชไม่พูดอะไร เขาทำเพียงแค่ยกกาแฟขึ้นจิบ แล้วปล่อยให้พวกมันเดาไป แต่รอยจาง ๆ บนต้นคอของเขา... มันฟ้องชัดกว่าคำพูด เจทำตาโต “เฮ้ย…รอยนั่น...ของใหม่เหรอวะ?” “ของเก่าแล้วครับ” ทัชตอบเสียงเรียบแต่หล่อมาก “แล้ว...ตอนนี้ยังอยู่มั้ย?” แทนถามต่อด้วยน้ำเสียงล้อ ๆ “หรือแค่วันไนท์แบบประจำของมึง?” เงียบ นิ่งสนิท... ก่อนที่ทัชจะพูดออกมาช้า ๆ น้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่แฝงความจริงจัง “กู...กำลังดูใจอยู่กับรุ่นน้องคนนึง” คำตอบนั้นทำเอาเพื่อนทั้งวงเงียบกริบ โดยเฉพาะเจที่ทำท่าจะสำลักน้ำ “มึงว่าไงนะ!?” “ไอ้ทัช คนที่เคยบอกว่า ‘จะไม่รักใครอีกแล้ว’ เนี่ยนะ กำลังดูใจ!?” ธามเลิกคิ้วสูง “คนไหนวะ? คนล่าสุดเหรอ?” แทนไม่พูดอะไร แต่ยกยิ้มมุมปาก เพราะรู้ดีว่า “เด็กคนนั้น” กำลังเปลี่ยนเพื่อนของเขาช้า ๆ ทัชแค่ยกกาแฟขึ้นจิบอีกรอบ ยิ้มเล็กน้อย “น้องนิเทศฯ ปีสอง... ผมสั้น หน้าหวาน ยั่วเก่ง” “เชี่ย...เดี๋ยว…” เจเบิกตากว้าง ภาพสาวบางคนผุดขึ้นในหัวทันที “อย่าบอกนะว่า...น้องมายด์?” “อือ” ทัชตอบง่าย ๆ พร้อมรอยยิ้มมุมปาก “เมื่อคืน...เธอตกลงดูใจกับกูแล้ว” “แม่งงงงง” เจถึงกับฟาดแขนเพื่อน “เชี่ย!! มึงได้ตัวท็อปของแก๊งนางฟ้าเลย สัดแม่งเอ๊ย!!!” เขาขยี้ผมตัวเองรัว ๆ ด้วยความเจ็บใจ “แบบนี้กูห้ามจีบน้องเขาดิวะ!?” “แน่นอน” ทัชปรายตามอง “ห้ามยุ่งเด็ดขาด...ของกู” น้ำเสียงเรียบแต่โคตรจริงจังจนเพื่อนทุกคนถึงกับเงียบอีกครั้ง “มึงไปดิวกันตอนไหนวะ?” ธามถามอย่างอยากรู้ ทัชทำเพียงแค่ยิ้มมุมปาก “ความลับว่ะ” “เชี่ย งกกระทั่งเพื่อน...” ธามสบถด่าแบบไม่จริงจัง “เอาน่า นาน ๆ จะได้เห็นไอ้ทัชมันคิดจริงจังกับใครซักคน” “ให้แม่งไปเหอะ” แทนพูดเสียงเรียบ “ไม่ได้ละ แบบนี้คนที่เหลือ กูต้องรีบจองก่อน” เจรีบพูดพร้อมเปิดมือถือรูปของแก๊งนางฟ้าทั้งสี่คนมาดู “กูจอง...” “กูเอาฝ้าย” ธามพูดดักคอทันที “ห๊ะ?” เจตาเหลือก หันมามองเพื่อนที่ทำหน้านิ่ง “กูอยากลองสาวมั่นบ้าง ทำไม? มีปัญหา?” ธามยักคิ้ว “ไม่มี ๆ งั้นกูจอง...” “แพมของกู” แทนชิงตัดหน้านิ่ง ๆ “เชี่ยยยย! พวกมึงแม่งงงงง” เจโวยวาย “กูเหลือแค่น้องไอซ์เหรอวะ?” แทนหันมายิ้มให้เพื่อน “ไอซ์เหมาะกับมึง เชื่อกู” เจทำหน้าคิดหนัก แต่ก็พยักหน้าเห็นด้วย “จริง...ไอซ์ชอบผู้ชายสายเถื่อนแต่น่ารัก กูนี่แหละเหมาะสุด” ทัชมองเพื่อนทั้งสามที่เริ่มจับคู่กันเองด้วยสีหน้าเอือมระคนขำ เขาได้แต่ส่ายหน้า ก่อนจะพูดเสียงเรียบขณะก้าวเดินออกจากกลุ่ม “ให้มันได้อย่างนี้…” ... เสียงนาฬิกาปลุกจากมือถือดังขึ้นแผ่ว ๆ ท่ามกลางแสงแดดยามเย็นที่สาดลอดผ้าม่านโปร่ง มายด์ขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะค่อย ๆ ลืมตา เปลือกตาหนักอึ้งเหมือนเพิ่งหลุดจากความฝัน เธอยกมือขึ้นขยี้ตาตัวเอง พลิกตัวด้วยความอ่อนแรง “หืม...เช้าแล้วเหรอ...?” แต่ทันทีที่สายตาพล่ามัวค่อย ๆ ชัดขึ้น เธอก็ต้องชะงัก เพดานนี้...ไม่ใช่ห้องเธอ กลิ่นหอมนี้ก็ไม่ใช่กลิ่นปรับอากาศในคอนโดเธอ แล้วเตียงใหญ่นุ่มแบบนี้... ผ้าห่มสีเทาอ่อน… หมอนสูง ๆ แบบนี้... เธอรีบยันตัวลุกขึ้นอย่างงง ๆ ผ้าห่มหลุดลงเผยให้เห็นแผ่นหลังขาวเนียนที่มีรอยจูบจาง ๆ ประปราย ดวงตากลมโตกะพริบถี่ ๆ ราวกับพยายามปรับโฟกัสใหม่ “...เดี๋ยวนะ ที่นี่มัน...” เธอหันซ้ายหันขวาอย่างระแวดระวัง เฟอร์นิเจอร์สีดำเทาตัดกับไฟวอร์มไลท์ อุณหภูมิเย็นกำลังดี บนโต๊ะข้างเตียงมีขวดนมกล้วยตั้งไว้ พร้อมกระดาษแผ่นเล็ก ๆ เขียนด้วยลายมือสวยจัด “สำหรับหนูมายด์ ยัยง่วงของพี่ — ทัช :) ” “...เชี่ยแล้ว” เธอกัดริมฝีปากตัวเองทันที ภาพเมื่อคืนตัดสลับเข้ามาในหัวอย่างห้ามไม่ได้ ริมฝีปากเขา ลมหายใจร้อน เสียงกระซิบข้างหู มือใหญ่ที่ไม่ยอมหยุด “สัมผัส” จนเธอหมดแรงสลบคาอก “นี่ฉัน...มาอยู่นี่ได้ไงเนี่ย...?” เธอขยี้ผมเบา ๆ แล้วหยิบมือถือขึ้นมาดู สายตาเธอเบิกกว้างทันทีเมื่อเห็นข้อความในแอป Y.E.D On Demand ✅ [You have accepted Secret Package – 90 Nights with TouchMeNot] “โอ๊ยยย... เรื่องจริงเหรอเนี่ย!” เธอซุกหน้าลงกับหมอนใบใหญ่ กลั้นเสียงกรี๊ดในลำคอ ก่อนจะมุดลงไปทั้งตัวใต้ผ้าห่มอีกครั้ง หัวใจยังเต้นแรงจนรู้สึกได้ “แล้วนี่...เราจะอยู่ห้องพี่เขาต่อเลยเหรอ?” “หรือควร...รีบกลับดี?” ทันใดนั้น เสียงประตูห้องน้ำเปิดออก มายด์รีบโผล่หน้าออกจากผ้าห่มแทบจะทันที พี่ทัชเดินตรงเข้ามาหาเธอ ร่างสูงโปร่งมีเพียงผ้าขนหนูสีเทาเข้มพันรอบเอวต่ำจนเกือบเห็นแนว V-line ชัดเจน หยดน้ำเกาะตามผิวแทนทองไหลย้อยลงมาตามแผงอกแน่น กล้ามท้องซิกแพ็คที่ชัดทุกมัด แล้วหยุดตรงแนวผ้าขนหนูที่พันหลวม ๆ ทำเอามายด์ถึงกับกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก “...หนูตื่นแล้วเหรอคะ?” เสียงเขาทุ้มต่ำพร้อมรอยยิ้มมุมปากที่ทำให้หัวใจเธอกระตุกอีกครั้ง

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more