ตอนที่ 4 สายตาที่บอกว่าคืนนี้...ไม่จบแค่ปาร์ตี้

2251 Words

ลมเย็นปลายเดือนตุลาคมพัดกรรโชกเบา ๆ ขึ้นสู่ลาน Rooftop ของคณะนิเทศฯ เวลา 19:45 น. แสงไฟสีทองอมชมพูระยิบระยับสาดส่องลงบนโต๊ะยาวที่เรียงรายด้วยของว่างหลากสีสัน ปาร์ตี้เปิดเทอมใหม่ที่ทุกคนรอคอย เสียงเพลง Lo-Fi คลอเบา ๆ ผสานกลิ่นแอลกอฮอล์หอมจาง ๆ จากแก้วค็อกเทลและเบียร์กระป๋อง ทุกอย่างดูสมบูรณ์แบบราวกับฉากในหนังโรแมนติกคอมเมดี้... จนกระทั่ง ‘พวกเธอ’ เดินเข้ามา แก๊งนางฟ้าแห่งคณะนิเทศฯ สี่สาวที่ใคร ๆ ก็เรียกว่านางฟ้าผู้ลึกลับ ปรากฏตัวราวกับเดินบนพรมแดง มายด์นำขบวนในเสื้อเชิ้ตนักศึกษารัดรูปที่โอบรัดเอวคอด กระดุมบนสองเม็ดปลดออกเผยเนินอกขาวเนียนระเรื่อ กระโปรงทรงเอสั้นเหนือเข่าที่พลิ้วไหวตามก้าวเดิน ผมสั้นปัดข้างเบา ๆ แต่งตาโทนน้ำตาลชมพูที่ดูหวานแต่แฝงเสน่ห์เซ็กซี่ ราวกับเธอตั้งใจจัดเต็ม เพื่อใครสักคน ฝ้ายตามมาติด ๆ ในลุคแม่เสือผิวแทนทอง เสื้อครอปนักศึกษาที่เผยหน้าท้องแบนราบกับกระโปรงผ่าสูงที่โชว์ขาเรียวยาว ไอซ์มาแนวแบ๊วร้าย ผมรวบสองข้างสะบัดพลิ้ว คอนแทคเลนส์สีชมพูวิ้ง ๆ ที่ทำให้ดวงตากลมโตดูซุกซนยิ่งขึ้น ส่วนแพมปิดท้ายในลุคคุณหนูหวานชื่น ชุดนักศึกษาติดกระดุมมิดชิดแต่กระโปรงแหวกข้างที่เผยเรียวขาเรียบเนียน สายตาเธอดูลับลึก ราวกับรู้ทันทุกความลับในงานนี้ ทั้งสี่สาวเดินเรียงแถว ท่ามกลางสายตาที่หันมองด้วยความตื่นเต้นและอิจฉา เสียงฮือฮาจากนักศึกษาหญิงปีหนึ่งดังขึ้นเบา ๆ “เฮ้ย... แล้วนั่นแก๊งมายด์ ฝ้าย ไอซ์ แพม นี่หว่า คืนนี้แม่งไม่ธรรมดาแน่!” แต่ก่อนที่เสียงซุบซิบจะดังไปมากกว่านี้ แก๊งจตุรเทพ สี่หนุ่มปีสี่ที่ขึ้นชื่อเรื่องหล่อ รวย และเท่สุดในมหา’ลัย ก็ก้าวเข้ามาในเวลาไล่เรี่ยกัน ทัชเดินนำหน้าด้วยเสื้อเชิ้ตสีดำพับแขนขึ้นเผยรอยสักคมเข็มนกยูงที่ข้อมือ กางเกงเข้ารูปที่โอบรัดขาแข็งแรง ใบหน้าคมกริบยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ราวกับรู้ดีว่าทุกสายตากำลังจับจ้อง เจตามมาติด ๆ ในเสื้อยืดรัดกล้ามที่โชว์หุ่นนักบาสตัวสูงไหล่กว้าง แทนมาแบบเนี้ยบแต่เท่ เสื้อเชิ้ตขาวทับในกับกางเกงสแลคที่ดูแพง ส่วนธามปิดท้ายแนวติสต์ แจ็กเก็ตเดนิมพาดไหล่หลวม ๆ มือถือแก้ววิสกี้จิบชิล ๆ ผมยุ่งเซอร์ ๆ ที่ทำให้เขาดูมีเสน่ห์แบบศิลปิน สายตาคนรอบงานแตกฮือในทันที นักศึกษาหญิงปีหนึ่งถึงกับกรี๊ดแตก “เฮ้ยๆๆๆ นั่นจตุรเทพปี 4 ใช่ปะวะ? พี่ทัชตัวจริงโคตรหล่อเลยแม่!!!” เหล่านักศึกาปีสามชุดหนึ่งกระซิบกัน “คืนนี้ปาร์ตี้เดือดแน่... นางฟ้าบุกมาชนเทพ ใครจะรอด?” บรรยากาศที่เคยชิล ๆ กลายเป็นเวทีแห่งการปะทะ ไม่ใช่การต่อสู้ แต่เป็นการดึงดูดที่เร่าร้อน กลิ่นแอลกอฮอล์ผสานลมเย็นยิ่งทำให้หัวใจทุกดวงเต้นแรง แก๊งนางฟ้า ณ งานปาร์ตี้ Rooftop เสียงเพลง Lo-Fi คลอเบา ๆ ท่ามกลางลมเย็นที่พัดกรรโชก แสงไฟระยิบระยับสะท้อนเงาผู้คนที่เริ่มทยอยเข้ามาในงาน แก๊งนางฟ้าคณะนิเทศฯ เดินเรียงแถวเข้ามาราวกับพรมแดงกำลังโรยตรงหน้า พวกเธอหยุดยืนที่มุมหนึ่งของลาน หยิบแก้วไวน์จากโต๊ะบาร์ แล้วเริ่มแซวกันเองทันที ไอซ์ สาวผมรวบสองข้างคอนแทควิ้ง ๆ หันไปมองมายด์ด้วยตาโต หัวเราะคิกคักขณะยกแก้วขึ้นจิบ “มึง ๆๆๆๆๆ กูขอเตือนเลยนะ ชุดอีมายด์วันนี้อะ... ถ้ามีคนเป็นลมเพราะเลือดกำเดา มึงต้องรับผิดชอบ” เสียงเธอใส ๆ แต่แฝงรอยยั่วเย้า มือเล็กชี้ไปที่เสื้อเชิ้ตปลดกระดุมของมายด์ที่เผยเนินอกระเรื่อ มายด์ยิ้มกริ่ม ปัดผมสั้นข้างแก้มเบา ๆ สายตาแพรวพราวด้วยความมั่นใจ “ก็เขาอยากให้กูจัดเต็มอะ แล้วไหน ๆ ก็เชิญมาแล้วเนอะ 😘” เธอตอบกลับ นึกถึงข้อความเชิญจาก ‘แพรว’ ในไอจีที่แอบส่งต่อจากกลุ่มเพื่อนชาย และหัวใจเธอเต้นแรงขึ้นนิดหนึ่ง เมื่อนึกถึงเหล่าสี่จตุรเทพที่อาจจะมาในงาน แพมที่นั่งยอง ๆ ข้าง ๆ ยกแก้วไวน์ขึ้นจิบช้า ๆ ริมฝีปากบางเม้มยิ้มลึกลับ “เชิญมา…หรือมึงอยากมากันแน่?” เธอพูดเสียงนุ่ม พลางเบะปากเล็กน้อย สายตาลับลึกกวาดมองฝูงชนราวกับกำลังอ่านใจทุกคน ฝ้าย แม่เสือผิวแทนในเสื้อครอปเผยหน้าท้องแบน หัวเราะร่า ลุกขึ้นยืนโพสท่าอย่างเซ็กซี่ “บอกมาเลยอีมายด์! เขาเชิญใครมาบ้าง กูต้องการคนลากกลับห้องเว้ย” เสียงเธอแซ่บปรี๊ด ตามสไตล์ปากดีที่ใคร ๆ ก็กลัว มายด์ยกนิ้วโป้งขึ้นทำท่าห่อปาก พลางยิ้มเจ้าเล่ห์ “เท่าที่กูรู้ก็... พวกปี 4 หล่อ ๆ นั่นอะ ที่เคยพูดถึงกันในกรุ๊ป…เห็นเขาส่งเชิญกันอยู่อะ 😇” คำพูดของเธอทำให้ทั้งกลุ่มชะงัก ไอซ์อ้าปากค้าง ตาโตยิ่งกว่าการ์ตูน “มึงบ้าไปแล้ว!!! ‘จตุรเทพปี 4’ อะนะ!? พวกนั้นแม่งระดับตัวท็อป จะมายืนในงานเด็กปี 2 ได้ไงวะ!?” เสียงเธอกรี๊ดเบา ๆ แต่ดังพอให้คนรอบข้างหันมอง ทันใดนั้น เสียงฮือเบา ๆ เริ่มดังขึ้นจากฝูงชนที่เพิ่งหันไปทางประตูงาน แพมยกคิ้ว พูดเสียงเรียบแต่แฝงรอยยิ้ม “พูดยังไม่ทันขาดคำเลยจ้ะ...” ทุกคนในกลุ่มเงียบไปชั่วอึดใจ ขณะที่ร่างสูงโปร่งคน แก๊งจตุรเทพ ปรากฏตัวกลางแสงไฟระยิบระยับ โดยมีทัชนำหน้า เสื้อเชิ้ตดำพับแขนเผยรอยสักคมกริบ กางเกงเข้ารูปที่โอบรัดสะโพกแน่น เดินก้าวยาว ๆ ด้วยรอยยิ้มมุมปากที่ทำให้หัวใจสาว ๆ ละลาย เจตามมาติด ๆ หุ่นนักบาสตัวสูงยิ้มกว้าง แทนเนี้ยบในเสื้อเชิ้ตขาวทับสแลค และธามชิล ๆ กับแจ็กเก็ตเดนิมพาดไหล่ ถือแก้ววิสกี้จิบช้า ๆ ฝ้ายยกแก้วไวน์ขึ้นมาจิบอย่างรวดเร็ว ใบหน้าผิวแทนแดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้น ไอซ์ตาโตอ้าปากค้าง มือกำแก้วแน่นจนแก้วแทบแตก แพมยิ้มบาง ๆ เหมือนรู้อยู่แล้วว่านี่จะเกิดขึ้น เธอเคยแอบเม้าท์เรื่องนี้ในแชทส่วนตัว ...แต่มายด์กลับยืนนิ่งงัน ร่างเล็กสะดุ้งเฮือกเมื่อสายตาของเธอสบเข้ากับดวงตาคมกริบของพี่ทัชที่กำลังมองตรงมาทางนี้ ‘นั่นมัน...เขา!!’ เสียงในใจของมายด์แทบตะโกนออกมา หัวใจเธอเต้นแรงระรัว ภาพจากค่ำคืนที่ผ่านการโดนเย็บพลันผุดขึ้นในหัว รอยยิ้มที่ยกขึ้นตรงมุมปาก ปลายลิ้นร้อนผ่าวที่ไล้เลียวนจุดอ่อนไหวจนร่างสั่นระริก สายตาหิวโหยดั่งเสือร้ายตอนกระแทกแรง ๆ จนเธอครางชื่อเขาไม่ยั้ง ทุกอย่างชัดเจนราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ มายด์เม้มปากแน่น พยายามเก็บสีหน้าให้ดูนิ่งเฉย แต่แก้มขาวอมชมพูกลับแดงก่ำขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนถูกไฟลน ทัชยกแก้ววิสกี้ขึ้นเล็กน้อย สายตาลุ่มลึกสีน้ำตาลเข้มจับจ้องเธอไม่วางตา ราวกับกำลังกระซิบส่งคำถามมาถึงเธอ ‘คิดถึงมั้ยคะ?’ คำถามนั้นแม้ไม่หลุดออกจากปาก แต่สายตาเร่าร้อนที่จ้องมองมาทำให้มายด์สะดุ้งเบา ๆ หัวใจเต้นตึกตักจนแทบกลบเสียงเพลง Lo-Fi ที่คลอเบา ๆ ฝ้ายหันมามองเธอ กระซิบถามเสียงเข้ม “มึงเป็นไร?” “กะ..กู..คือ..” มายด์อึกอัก พยายามกลืนน้ำลายที่ติดคอลงไปดังเอื๊อก “ก-กูไม่คิดว่า... จะเป็นเขา” ไอซ์หันขวับมาทันที ตากลมโตหลังคอนแทคสีชมพูวิ้ง ๆ จ้องมองเพื่อนคาดคั้น “มึงหมายความว่าไง?” “ก็...พี่ทัช...” มายด์พึมพำเบา ๆ สายตายังเหลือบมองชายหนุ่มที่กำลังเดินตรงมาทางนี้ หัวใจเธอเต้นแรงแทบทะลุอก ฝ้ายทำสีหน้าเอือม ๆ ยกมือดีดหน้าผากเพื่อนเบา ๆ “พี่ทัชอะไรของมึง? นั่นมันรุ่นพี่สี่จตุรเทพ มึงละเมอแล้วป่ะวะ?” ฝ้ายดีดหน้าผากเพื่อนเบา ๆ “เชี่ย! เจ็บ ก็นั่นล่ะ พี่ทัช...” มายด์ร้องอุทานเบา ๆ “พูดถึงพี่อยู่เหรอ?” เสียงทุ้มต่ำนุ่มลึกดังขึ้นกะทันหัน ในขณะที่เธอกำลังตั้งสติ พี่ทัชและแก๊งจตุรเทพก็เดินตรงมาแล้วหยุดยืนตรงหน้าเรียบร้อย ทั้งหมดเหมือนนายแบบที่หลุดออกมาจากปกนิตยสาร กลิ่นน้ำหอมโคโลญจน์ผู้ชายผสมวิสกี้หอมกรุ่นลอยคละคลุ้ง ไอซ์และแพมชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะยิ้มกริ่มแบบสาว ๆ ที่พร้อมเล่นเกม ส่วนฝ้ายยกคิ้วท้าทาย มือยกขึ้นกอดอกยั่ว ๆ สายตาคมกริบของทัชยังคงจับจ้องมายด์ไม่วางตา แต่ใบหน้ากลับยิ้มแย้มสุภาพเรียบร้อย ดูเป็นรุ่นพี่ที่อบอุ่นไม่มีความเป็น ‘TouchMeNot’ ผู้หื่นแตกจากค่ำคืนก่อนเลยสักนิด เขายกแก้ววิสกี้ขึ้นชนกับแก้วไวน์ของฝ้ายเบา ๆ “สวัสดีครับ สาว ๆ” “ผมทัช ส่วนนี่เพื่อนผมชื่อ เจ แทน แล้วก็ธาม” น้ำเสียงของเขานุ่มนวล แต่แฝงรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มองตรงไปหามายด์ “ยินดีที่ได้เจอกัน... โดยเฉพาะน้องผมสั้นคนนั้น ยิ้มมุมปากแบบนี้ ดูคุ้น ๆ นะครับ เราเคยเจอกันที่ไหนรึเปล่า?” เจ หนุ่มหุ่นบาสตัวสูงหัวเราะหึ ๆ ตบไหล่ทัชเบา ๆ “พวกพี่ได้ยินชื่อเสียงของพวกน้องมานานแล้ว คืนนี้เลยต้องมาดูของจริงสักหน่อย ฝ้ายใช่มั้ย? ลุคแม่เสือแบบนี้ พี่ชอบว่ะ” เขาแซวฝ้ายตรง ๆ สายตากวาดมองกระโปรงผ่าสูงของเธออย่างไม่เกรงใจ ฝ้ายยกคิ้ว ยิ้มยั่วกลับ “ชอบเหรอพี่? แต่หนูไม่ใช่เสือตัวเมียที่พี่จะลากไปง่าย ๆ นะคะ ต้องมีของดีถึงจะได้ลอง” เสียงหัวเราะดังขึ้นจากทั้งสองฝั่ง บรรยากาศเริ่มคลายลง แต่ความตึงเครียดระหว่างทัชกับมายด์ยังค้างคา แทน หนุ่มเนี้ยบแว่นกรอบบางยิ้มมุมปากเล็กน้อย สายตามองไปยังไอซ์ที่มีดวงตากลมกลมโตสีชมพู “ส่วนน้องคอนแทคชมพูคนนี้ ชื่อไอซ์ใช่มั้ยครับ? ผมแทน ยินดีที่ได้รู้จัก ดูซุกซนจัง คืนนี้มีนัดรึยังครับ?” ไอซ์หัวเราะคิกคัก มือปัดผมรวบสองข้าง “นัดเหรอคะ? ตอนนี้ยังไม่มีนัดหรอกค่ะ แต่ถ้าพี่มีของเด็ด หนูก็ไม่ปฏิเสธหรอกนะ” ธามที่นั่งชิล ๆ ข้าง ๆ ยกแก้ววิสกี้ขึ้น “ผมธามครับ นั่งฟังพวกเธอแซวกันสนุกดี ดูเหมือนคืนนี้จะไม่น่าเบื่อเลย” แพมที่นิ่งเงียบมาตลอด ยิ้มบาง ๆ มองธาม “ยินดีค่ะพี่ ฉันแพม ถ้าพี่ชอบฟังเรื่องลึกลับ คืนนี้มีเม้าท์เด็ดเยอะเลยนะคะ... โดยเฉพาะเรื่องรุ่นพี่หล่อ ๆ ที่ชอบหายตัวตอนดึก ๆ” คำพูดของเธอแฝงรอยยั่ว ทำให้ธามยกคิ้ว แต่ทัชรีบหัวเราะกลบเกลื่อน “น้องแพมแซ่บจัง ระวังพี่ ๆ จะติดใจนะครับ” ในที่สุด สายตาทุกคนหันมาที่มายด์ เธอยังยืนตัวแข็ง พยายามยิ้มฝืน ๆ แต่แก้มแดงยังไม่จาง ทัชก้าวเข้าใกล้เธออีกนิด กลิ่นกายร้อนผ่าวของเขาปะทะจมูกอีกครั้ง กลิ่นเดียวกับคืนนั้น “ส่วนน้อง... ชื่ออะไรครับ? ดูหน้าใหม่ แต่ทำไมผมรู้สึกเหมือนเคยเห็นรอยยิ้มแบบนี้ในฝันเลยล่ะ” เขาพูดเสียงต่ำ แฝงรอยยั่วเย้าที่ไม่มีใครสังเกตเห็น ยกเว้นเธอ สายตาเขาลดลงมองเนินอกที่โผล่พ้นกระดุมปลด จุดที่เขาเคยดูดเม้มจนเป็นรอยแดงมื่อคืน มายด์กลืนน้ำลายอีกคำ หัวใจเต้นแรงจนเจ็บ “ม-มายด์ค่ะ พี่... ยินดีที่ได้เจอ” เธอตอบเสียงสั่น แต่พยายามยิ้มกลับ “ส่วนพี่... ดูคุ้น ๆ เหมือนกันค่ะ อาจจะเคยเจอใน... งานมหา'ลัยรึเปล่าคะ?” คำถามนั้นแฝงรอยท้าทาย ราวกับกำลังบอกว่า ‘อย่าคิดว่าฉันลืมนะ TouchMeNot’ ทัชยิ้มกว้างขึ้น แต่ยังคงสุภาพ ปกปิดตัวตนอันแสนหื่นของเขาไว้อย่างแนบเนียน “อาจจะนะครับ” “จะว่าไป...โลกนี้มันกลมเหลือเกิน... คืนนี้ ดื่มด้วยกันมั้ย? พี่เลี้ยงเอง” เขายื่นแก้ววิสกี้ให้เธอ มือใหญ่สัมผัสปลายนิ้วเธอเบา ๆสัมผัสที่ชวนนึกถึงนิ้วที่เคยลูบไล้จุดเสียวของเธอเมื่อคืน ฝ้ายแซวต่อ “โอ้โห พี่ทัชยอมเลี้ยงเหรอคะ? ร้ายไม่ใช่เล่นเลยนะคะเนี่ย” เจหัวเราะลั่น “ร้ายยังไงล่ะน้อง? พวกพี่อบอุ่นจะตายไป” บรรยากาศเริ่มเดือดด้วยการแซวกันไปมา แต่ภายใต้บรรยากาศสนุกสนานเหล่านั้น มายด์กับทัชต่างรู้ดีว่า นี่คือจุดเริ่มต้นของเกมใหม่ เกมที่เริ่มจากเตียง แต่กำลังจะลุกลามสู่หัวใจ โดยที่ไม่มีใครในกลุ่มรู้ความลับของ ‘TouchMeNot’ ที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังรอยยิ้มสุภาพนั้น

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more