ตอนที่ 9 Accept แล้ว... อย่าคิดว่าจะรอด

1830 Words

บนโซฟาหนังสีดำสนิทในห้องนั่งเล่นของเพนต์เฮาส์หรู ทัชเอนตัวพิงพนักโซฟา มือข้างหนึ่งถือแท็บเล็ตเล่นเกม แต่สายตาคมกริบกลับเหลือบมองหน้าจอมือถือทุก ๆ สิบวินาที หน้าจอแอป Y.E.D. On Demand – Creator Mode ยังคงแสดงสถานะ: “Pending: Secret Package offer (MindYourDaddy) ” “ให้ตายเถอะ…” เขาพึมพำเบา ๆ แล้วหัวเราะในลำคอ “จะกดก็รีบกดดิ หนูจะปล่อยพี่รอทำไมเนี่ย” “ใครปล่อยให้ใครรอ?” เสียงทุ้มของแทนดังมาจากทางประตู เจ้าของผมดำยาวประบ่า สวมเสื้อเชิ้ตกับกางเกงสแลคสบาย ๆ เดินถือชานมไข่มุกสองแก้วเข้ามา แล้วโยนแก้วหนึ่งให้เพื่อนสนิท “มึงนั่งเหม่ออะไร จ้องโทรศัพท์จนมันจะละลายแล้วมั้ง” แทนทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม สายตาคมหลังแว่นกรอบบางจับจ้องหน้าจอมือถือของทัช ชื่อของ “MindYourDaddy” ขึ้นหน้าจอเด่นหรา ทัชเหล่มองเพื่อน แต่ไม่ได้ตอบ เขาแค่ยกมือถือขึ้นมากดรีเฟรชอีกครั้ง แทนหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดเสียงนิ่ง “น้องคนนั้น...พิเศษกว่าลูกค้าคนอื่นใช่มั้ย?” เงียบ... ทัชไม่ได้ตอบทันที เขาหยิบชานมไข่มุกมาเจาะหลอด ดูดอึกใหญ่ แล้วเอนหลังพิงพนักโซฟาอีกครั้ง ดวงตายังจับจ้องหน้าจอเหมือนเดิม “กูเคยรับงานลูกค้าหลายคน...” “แต่ไม่มีใคร ‘ครางน่ารัก’ แบบนั้นเลยว่ะ” “ตอนเด้งรับ... ก็เต็มใจเหมือนอยากให้กูอยู่ต่อ” แทนเลิกคิ้วสูง แต่ไม่ได้แซว เขาแค่วางแก้วลงแล้วเท้าคางฟังต่อ เพราะน้ำเสียงของทัชในตอนนี้…มันไม่ใช่แค่ ‘พูดถึงคู่นอน’ หรืองานที่รับทั่วไปธรรมดา มันเหมือนผู้ชายคนหนึ่งที่กำลัง “เฝ้ารอ” ใครบางคนเข้ามาในชีวิตของตัวเอง “แล้วมึงเอาไงต่อ?” ทัชหัวเราะในลำคอ แต่รอยยิ้มมุมปากกลับเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ที่เพื่อนสนิทรู้จักดี “กูเสนอแพคเกจซีเคร็ตให้เขาแล้ว” “ถ้าเขาตกลงเมื่อไหร่ กูจะทำให้สามเดือนหลังจากนี้...” “เขาจำกูไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต” แทนส่ายหน้าเบา ๆ แต่แววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วงปนขบขัน “มึงระวังหน่อยละกัน กูไม่อยากให้มึงประวัติซ้ำรอย” แทนเตือนเพื่อนด้วยความหวังดีและเป็นห่วง “กูรู้น่า” ทัชตอบสั้น ๆ แต่สายตายังไม่ละจากหน้าจอ ทันใดนั้น มือถือของทัชก็สั่นขึ้นเบา ๆ แสงหน้าจอวาบขึ้นพร้อมข้อความแจ้งเตือนจากแอป ✅ [MindYourDaddy has Accepted your Secret Package] รอยยิ้มมุมปากของทัชปรากฏทันที เขาผุดลุกขึ้นยืน ยืดเส้นยืดสายเหมือนนักล่าที่พร้อมออกล่าอีกครั้ง แทนมองหน้าเพื่อนนิ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ “โอเค พ่อจอมเย็บคลั่งรัก คืนนี้อย่าทำเด็กเขาขาอ่อนจนไปเรียนไม่ได้อีกล่ะ” “...หรือถ้าอยากให้ลาป่วย ก็อย่าลืมขอใบลางานให้น้องด้วยนะโว้ย” ทัชไม่ตอบ เขาหยิบแจ็กเก็ตหนังขึ้นพาดบ่า มืออีกข้างล้วงกระเป๋า ก่อนพูดทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ไม่ต้องห่วง ถ้าจะลาป่วย ก็ลาด้วยกันนี่ล่ะ” ... เที่ยงคืนตรง มายด์เดินลากสังขารกลับมาที่คอนโดอย่างทุลักทุเล เพราะกว่าจะขอตัวจากกลุ่มเพื่อนลูกกวางตัวแสบได้ ก็แทบแย่ เธอกดลิฟท์ด้วยความเคยชิน ในขณะที่มือข้างหนึ่งถือกระเป๋าใบเล็ก อีกข้างยังถือโทรศัพท์ที่เธอเปิดอ่านข้อความของ “TouchMeNot” วนไปวนมาหลายรอบ ‘คืนนี้... พี่จะไปหาเธอ’ แม้เธอจะส่งข้อความกลับไปว่า อาจจะกลับดึก แต่ยิ่งเดินเข้าใกล้ห้องของตัวเอง หัวใจของเธอก็ยิ่งเต้นแรงมากยิ่งขึ้น เหมือนกับรอคอยอะไรบางอย่าง หน้าห้องของเธอ...ประตูปิดสนิทเหมือนเดิม แต่แล้ว...เธอก็ชะงักฝีเท้า เพราะตรงหน้าห้องของเธอ มีร่างสูงสวมเสื้อเชิ้ตสีดำพับแขนถึงข้อศอก กางเกงยีนส์และแจ็กเก็ตหนังพาดบ่า กำลังยืนพิงผนังนิ่ง ๆ มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋า ส่วนอีกข้างถือขวดนมกลิ่นวานิลลาไว้ ทัชเงยหน้าขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้า เขายกยิ้มมุมปากเหมือนรู้ว่าเธอจะกลับมาถึงในช่วงเวลานี้ ดวงตาคมลึกใต้แสงไฟหน้าห้อง ทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกดูดกลืนเข้าไป “กลับซะดึกเลยนะคะ คนพิเศษของพี่” มายด์นิ่งค้างอยู่วินาทีหนึ่ง ก่อนจะกลืนน้ำลายแล้วแสร้งแซะ “หนูนึกว่าจะโดนดักหน้าห้องก่อนเที่ยงคืนซะอีก” “ก็ดักจริง ๆ นั่นล่ะค่ะ” เขายกขวดนมขึ้นยื่นให้ “พี่แวะซื้อของโปรดมาให้... รางวัลสำหรับการ ‘กดตกลง’ นะคะ” เธอยื่นมือไปรับ จังหวะที่มือเล็กสัมผัสขวดนม มือใหญ่อีกข้างกลับคว้าเอวเธอรวบเข้าไปแนบตัวแน่น “พี่ทัช... หนูยังไม่ได้เปิดประตูเลยนะคะ” เธอกระซิบเสียงสั่น แผ่นอกของเขาแนบชิดกับหน้าอกของเธอจนได้ยินเสียงหัวใจเต้นแรงทั้งคู่ “ไม่เป็นไรค่ะ” เขากระซิบเสียงต่ำใกล้หู ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะใบหู “คืนนี้...พี่มาหา ไม่ได้มาส่ง” กลิ่นโคโลญจ์อ่อน ๆ ผสมกับกลิ่นหนังจากแจ็กเก็ต และกลิ่นกายของเขาที่เธอจำได้แม่น ทำให้มายด์เผลอหลับตาพริ้มวูบหนึ่ง ก่อนจะรู้ตัวว่า...แขนแกร่งกอดรัดเอวเธอแน่นขึ้นอีกนิด สายตาของพี่ทัชแน่วแน่ ร้อนแรงกว่าแสงไฟนีออนในผับ เสียงทุ้มต่ำดังอีกครั้ง คล้ายคำสั่งที่แฝงความเย้ายวน “หนูเปิดห้องสิคะ... หรืออยากให้พี่พังเข้าไป?” เธอกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก รีบล้วงกุญแจไขประตูแทบไม่ทัน เสียงปลดล็อกประตูดังคลิกเบา ๆ ก่อนที่เธอจะถูกดึงเข้าไปภายใน...พร้อมประตูที่ถูกปิดลงสนิทในเวลาต่อมา ในห้องมีเพียงเสียงลมหายใจหนัก ๆ ของเธอ และแรงลมหายใจของเขาที่ซุกไซ้ข้างลำคอ จนร่างของเธออ่อนระทวยแทบทรุดลงกับพื้น “คืนแรกของแพ็กเกจ...” เสียงทุ้มต่ำของเขากระซิบที่ข้างหู “...เริ่มแล้วนะคะ หนูมายด์” “อย่าคิดว่า...จะได้นอนก่อนตีสี่เลยนะ” ... เช้าวันถัดมา แสงแดดอุ่น ๆ ยามสายส่องลอดม่านโปร่งข้างเตียง สาดส่องลงบนไหล่เนียนที่โผล่พ้นผ้าห่มออกมาเล็กน้อย พร้อมเสียงหายใจแผ่วเบาและใบหน้าเล็กที่แนบอกเขาอย่างหมดแรง มายด์ยังไม่รู้ตัว... ว่าหลับไปตั้งแต่รอบสุดท้ายที่เธอครางจนเสียงแหบ และร่างสั่นระริกจนเกินจะต้านทานอะไรได้อีก ทัชนอนตะแคงข้าง กอดรัดร่างเล็กในอ้อมแขนแน่น มือใหญ่ลูบผมสั้นนิ่ม ๆ ที่ยุ่งเหยิงจากแรงรักทั้งคืน เขาหัวเราะเบา ๆ กับตัวเอง เมื่อเห็นใบหน้าหวานที่หลับปุ๋ยแนบอกเขา ดวงตาปิดสนิท ริมฝีปากเล็กเผยอออกนิด ๆ ราวกับเด็กน้อยที่หมดแรง “หมดแรงจริง ๆ ด้วยแฮะ...” เขาพึมพำเสียงทุ้มต่ำ ก่อนยิ้มมุมปาก “...แล้วเมื่อคืนใครกัน...ที่บอกว่า ‘หนูถึก’ ?” ร่องรอยแดงจาง ๆ กระจายเต็มแผ่นหลัง สะโพก และต้นขาขาวเนียน เขาใช้นิ้วหัวแม่มือลูบวนเบา ๆ ตรงข้างเอวเธอ บริเวณที่เขาเคยจูบและดูดเม้มซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเป็นรอยช้ำสีชมพูอมแดง ก่อนก้มลงจูบกลางหน้าผากเธอแผ่วเบา “...พักให้เต็มที่นะคะ จะได้มีแรงต่อกับพี่คืนนี้” เขาค่อย ๆ ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมไหล่เธอให้มิดชิด แล้วยันตัวลุกจากเตียง เสียงน้ำในห้องน้ำดังแผ่วเบา พร้อมกลิ่นกาแฟหอมกรุ่นที่เริ่มอบอวลไปทั่วห้องจากเครื่องชงอัตโนมัติที่เขาเปิดไว้ตั้งแต่เมื่อเช้ามืด ทัชกลับมานั่งข้างเตียงอีกครั้ง ในเสื้อเชิ้ตสีดำตัวเดิมกับกางเกงยีนส์ที่ยังคงกลิ่นกายเธอจาง ๆ เขายกมือถือขึ้นเปิดแอป Y.E.D On Demand หน้าจอขึ้นสถานะ: ✅ MindYourDaddy | Secret Package: ACTIVE 📅 Day 1 of 90 เขายกยิ้มมุมปาก ก่อนจะหันกลับมามองหญิงสาวในอ้อมกอดเมื่อคืนที่นอนหมดแรงบนเตียง “เหลืออีก 89 คืน...” เขาพึมพำกับตัวเอง “แต่พี่ว่า...คงไม่พอแน่ ๆ ว่ะ หนูมายด์” ทัชยืนมองเธออยู่อีกครู่ ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ แล้วก้มลงใกล้ใบหูเธอ “มายด์...ตื่นค่ะ” เสียงทุ้มนุ่มดังใกล้ใบหู พร้อมปลายนิ้วที่ลูบแก้มเธอเบา ๆ หญิงสาวขมวดคิ้วนิด ๆ แล้วซุกหน้าหนีกับหมอน เรือนผมสั้นยุ่งเหยิง ริมฝีปากเล็กเผยอออกนิด ๆ อย่างไม่รู้ตัว “เด็กอะไร...หลับลึกเป็นแมวเลย” ทัชหัวเราะแผ่ว พลางโน้มตัวลงหอมแก้มเธออีกฟอดอย่างอดไม่ได้ เมื่อคืนเธอครางจนเสียงหาย ตัวสั่นจนเขาต้องกอดเอาไว้แน่น ๆ เพื่อไม่ให้ทรุดลง แต่สุดท้าย...เธอก็หลับไปกลางอกเขาแบบหมดสติ โดยไม่ได้สวมอะไรเลยนอกจากผ้าห่มผืนเดียว ชายหนุ่มลุกขึ้นจากเตียงอย่างเบามือ หยิบเสื้อยืดโอเวอร์ไซส์ของเธอมาสวมให้ช้า ๆ ตามด้วยกางเกงขาสั้นผ้ายืดเนื้อนิ่ม มือใหญ่จัดเสื้อผ้าให้เธอเรียบร้อย ก่อนก้มลงมองใบหน้าเล็กที่ยังหลับสนิทอยู่บนเตียง “ดูท่า...จะไม่มีทางปลุกได้ภายในวันนี้แน่ ๆ” เขาพึมพำอย่างระอา...แต่แววตาเต็มไปด้วยความเอ็นดูล้นหัวใจ เขายืนมองครู่หนึ่ง ก็ตัดสินใจก้มลงช้อนตัวเธอขึ้นมาในอ้อมแขน ร่างเล็กเบากว่าที่คิดแนบชิดกับแผงอกกว้าง เธอซุกหน้ากับไหล่เขาโดยอัตโนมัติ พร้อมเสียงหายใจแผ่วเบาที่ยังสม่ำเสมอ “...หนูเป็นของพี่แล้วนะ” เขากระซิบกับข้างหูเธอ ระหว่างที่เดินออกจากห้อง ลิฟต์พาทั้งคู่ลงจากชั้นบนสุดของคอนโด ด้านล่างรถสปอร์ตสีดำด้านของเขาจอดรออยู่หน้าล็อบบี้ พร้อมบอดี้การ์ดที่ยืนหลบมุมอย่างรู้หน้าที่ ประตูรถเปิดออก และเขาวางเธอลงบนเบาะนุ่มอย่างทะนุถนอม สายคาดนิรภัยถูกรัดลงแนบลำตัวของเธอ ก่อนเขาจะกดล็อคเบา ๆ เขาก้มมองเธออีกครั้ง หญิงสาวหน้าสด แก้มแดง ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อจากแรงจูบเมื่อคืน “…ไปอยู่กับพี่ก็แล้วกันนะ” เขากระซิบ ก่อนปิดประตูรถเบา ๆ แล้วเดินอ้อมไปฝั่งคนขับ สตาร์ทรถ แล้วแล่นออกไป ทิ้งคอนโดของมายด์ไว้เบื้องหลัง

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more