รถสปอร์ตสีดำเงาวับแล่นออกจากลานจอดช้า ๆ เสียงเครื่องยนต์ AMG ทุ้มต่ำนุ่มนวล ไม่เร่งรีบ เหมือนคนขับตั้งใจให้ช่วงเวลานี้ยืดยาวออกไปอีกสักพัก
มายด์นั่งเบาะข้าง สวมเสื้อเชิ้ตสีเทาอ่อนตัวใหญ่ของพี่ทัชที่ยาวคลุมถึงต้นขา ปลายแขนเสื้อม้วนขึ้นสองทบ เผยข้อมือเล็ก ๆ ที่ยังมีรอยแดงจางจากเมื่อคืน ผมสั้นยุ่งเหยิงยังไม่ทันจัดทรง แก้มอมชมพูทั้งจากแอร์เย็นฉ่ำในรถ และจากสายตาของเขาที่เหลือบมามองเธอเป็นระยะ
“พี่จะพาหนูไปไหนเหรอคะ?”
เธอถามเสียงเบา พลางมองหน้าเขา ทัชเหลือบตามามอง ยกยิ้มมุมปาก
“เดี๋ยวถึงแล้ว หนูก็รู้เองล่ะค่ะ”
เขาขับต่อไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเลี้ยวออกจากถนนใหญ่ เข้าซอยแคบเงียบสงบ ต้นไม้ใหญ่เรียงรายสองข้างทางบดบังสายตาจากโลกภายนอก เสียงเมืองค่อย ๆ จางหาย เหลือเพียงเสียงยางรถบดกับพื้นกรวดอย่างนุ่มนวล
มายด์เริ่มมองรอบตัวอย่างสงสัย
“แถวนี้…หนูไม่เคยมาเลยค่ะ”
ทัชยิ้ม แต่ไม่ได้ตอบคำถาม เขาขับต่อ
