อีกมุมหนึ่งของคณะนิเทศศาสตร์ แก๊งลูกกวางคลั่งกล้วยที่เหลือกำลังนั่งกินข้าวกลางวันกัน ฝ้ายเป็นคนแรกที่เลื่อนเจอ เธอชะงักค้าง ช้อนตักข้าวค้างกลางอากาศ ก่อนจะค่อย ๆ เอียงหน้าจอมือถือให้เพื่อน ๆ ดูโดยไม่พูดอะไรสักคำ
ไอซ์ก้มดูแค่แปปเดียว แล้วส่งเสียงกรี๊ดระเบิดออกมา
“เชี่ยยยยยยยยยย!!!”
แพมสะดุ้งจนแก้วน้ำเกือบหก
“อะไร!?”
ฝ้ายหัวเราะหยัน ๆ แต่ตาเป็นประกายวาวโรจน์ เธอซูมรูปจนเห็นรายละเอียดชัด
“มึงดูแคปชั่นมันก่อน…”
แพมอ่านช้า ๆ ทีละคำ ราวกับกลัวจะอ่านผิด
“วันที่ดีที่สุด... กับคนที่ทำให้หนูรู้สึกแบบนี้ทุกวัน ☕💛”
เธอเงยหน้าขึ้นช้า ๆ ดวงตาเบิกกว้าง
“…นี่ไม่ใช่แค่กำลังคุยกันแล้วมั้ง”
ไอซ์ซูมรูปจนแทบเห็นรูขุมขน มือสั่นด้วยความตื่นเต้น
“ดูมือพี่ทัชสิ… โอบเอวแบบนั้นอ่ะ มันไม่ใช่มุมเพื่อนเว้ย มึงดูสายตาพี่เขาดิ”
ฝ้ายพยักหน้าแรงจนผมสะบัด
“ใช่ สายตาแบบนี้คือ ‘พี่เลือกแล้ว’ ชัด ๆ”
แพมเงียบไปนิ
