ลานหน้าตึกวิศวะ – ช่วงบ่ายแก่ ๆ
แดดยามบ่ายสาดลงมาจนพื้นปูนสะท้อนแสงแสบตา นักศึกษาทยอยเดินผ่านไปมา บางคนสะพายเป้ บางคนถือเอกสาร บางคนมองโทรศัพท์แล้วซุบซิบกันเป็นระยะ ๆ
“เห็นโพสต์น้องมายด์ยัง…”
“จตุรเทพเปิดตัวแล้วเหรอ?”
“โคตรชัดเลยว่ะ…”
เจ ธาม และแทนยืนพิงเสาคอนกรีตหน้าตึกตามปกติ
เจกอดอก มือถือในมือยังค้างอยู่ที่รูปเดียว ภาพที่ทัชยืนมองมายด์ด้วยสายตาที่ไม่เคยมองใครมาก่อน สายตาที่ทั้งอ่อนโยนและครอบครองในคราวเดียว
เจเดาะลิ้นเบา ๆ แล้วพูดเสียงทุ้ม
“แม่งเอ๊ย ไอ้ทัชแม่งเอาจริงว่ะ”
ธามยักไหล่ มือล้วงกระเป๋ากางเกงยีนส์
“มันไม่ได้เล่น ๆ ตั้งแต่แรกแล้ว”
แทนเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย แว่นบางกรอบแว่นสะท้อนแสงแดด
“วันนี้พวกมึงรู้สึกแปลก ๆ เปล่าวะ?”
ทันทีที่จบประโยค เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นดังขึ้นชัดเจน กึก… กึก… กึก… เดินตรงเข้ามาใกล้
สี่สาวเดินเรียงแถวอย่างมั่นใจ เสื้อผ้าหน้าผมเป๊ะ เมคอัพแน่น
