The P.A. SECRET

Episode 2: manela

LEA pOv

Napukaw ang aking mahimbng na tulog sa ingay ng kundoctor.

Ohhh dito na tayo sa bus terminal ng cubao sino baba diyan magsihanda na.

Tingnan ang inyong mga bagahe na walang maiiwan, sigaw ng kundoctor.

At ako naman na kinabahan ng kaunti dahilan na nandito na ako sa manela at iba talaga ang amoy dito kisa sa probinsiya na fresh ang hangin na malalanghap ko.

De bale nalang sabi kase ng kaibigan ko ang mansiyon daw na pagtatrabahuan ko ay nasa tagaytay daw ito dahil ang magiging amo ko doon daw ang building nito na pinapatakbong nigusyo.

Kaya naman parang probinsiya parin daw ang lugar at fresh din ang simoy ng hangin doon.

Ohh miss dito kaba sa cubao bababa?

Sabi ng kundoctor,

Ahm opo manong dahil nandito po ang sundo ko

Salamat po manong.

Ohh siya akin na iyong bag mo tulongan kita ibaba, sabi ng kundoctor,

Sige po manong salamat, sabi ko

Pagkababa ko ay meron ng kumakaway sa akin na lalake na midjo may kaidaran na, siguro ito ang driver sa mansiyon na ipinasundo sa akin ng kaibigan ko.

Lumapit sa akin ang driver,

Miss ikaw ba c lea angel?

Opo manong ako nga po

Ah okay miss sabi kc ni monic basta naka maskara iyon na yun daw? HEhe bakit kaba nakamaskara miss angel? Sabay kuha ni manong sa isang bag ko habang itoy nagtatanong tungkol sa maskara ko.

Ahh e kc ma.manong ma. May peklat po kase ako sa mukha kaya tinatabunan ko po hehe (pagsisinungaling ko nautal utal pa ang salita ko) dahil ang totoo niyan tinatabunan ko lang ang bandang gitna kong mukha, kita lamang ito ang aking mata at labi dahil bandang ilong lamang ang natatabunan nito.

Sinusunod ko lang naman ang kagustohan ng nanay at tatay ko dahil pinakaiingat ingatan nila ako dahil sa probinsiya namin nagmamaskara ako kapag nagpupunta kame ng bayan. Ewan ko ba sa mga magulang ko hindi ko alam kung bakit. Basta sabi ng nanang ko maganda ang mukha ko matangos ang ilong makinis ang mukha at mahahaba ang pilikmata,

Ang kilay ko naman hindi na kailangan ng ayusan dahil maganda at tama ang shape nito.

Iyon lang ang pagkakaalam ko

Pero sa nanang at tatang ko baka iba ang rason nila na hindi ko lang sila tinanong.

Oh halikana lea angel malayo layo pa ang beyahe natin. Mamaya na ang pag iisip jan hehe ang lalim yata ng iniisip mo? Sabay ngiti ni manong

Sige po sasakay na, pinagbuksan naman ako nito ng pintuan sa passenger seat.

Habang kame nagbibiyahe ni manong diko mapigilan ang mamangha sa mga building na nadadaanan namin. Ang tatayog ang tataas nakakalola tingnan,

Sana makaapak o makapasok manlang ako sa building naiyan(bulong ko sa sarili ko) na narinig naman ni manong ang sinabi ko

Makakapasok ka diyan lea angel dahil building yan ng magiging amo mo amo natin. Dahil P.A. Ka niya sigurado baka madala ka diyan. Lahat naman ng lakad niya makakasama ka, sabi ni manong.

Ahm manong ilan taon na po c sir? Tanong ko kay manong,

Ah si sir james? Sa tingin ko nasa 28 na yata?

Ang batang CEO ng buong mandragon.

Nasa kanya na ang lahat ng ari-arian dito sa pilipinas dahil siya lamang ang naiwan dito sa pinas dahil ang mga magulang niya na si sinyorito alfred at sinyorita mona nasa ibang bansa, nag rerelax nalang sila dahil inaasa na nila sa anak nila ari-arian dito sa pilipinas

Mahabang litanya ni manong

Napatango na lamang ako. Dahil nakaramdan ako ng antok.

Manong maidlip muna ako dahil inaantok ako at napagod sa biyahe.

Ohh siya sige mga isang uras pa beyahe makarating na tayo sa mansiyon gisingin nalang kita kapag nandoon na tayo.

Salamat po manong, sabay pikit ng aking mga talukap ng mata ko.