Eylül'den
Gözlerimi açtığımda Alaz’ın kollarındaydım. Huzurlu bir uyku çekmiştim; onun yanında, evimde, yuvamda gibiydi. Kafamı kaldırdım, uyuyordu. Dün gece çok yorulmuştu. Ben nasıl yaptım, anlamadım. Adama nikâh kıydım, yetmedi; zorla birlikte oldum bir de. Dün gecenin anıları aklıma geldikçe utanç bastı.
Rahatsız etmeden kalktım. Banyoda işlerimi hallederken aynada kendime baktım, inanamıyorum. Boynumda ve birkaç yerde morluklar vardı; akşam Alaz fena yapmıştı. Yanaklarım kızardı. Kendime gelmek için yüzüme soğuk su çarptım. Akşam ne olmuştu, içimden ne çıkmıştı, nasıl yapmıştım ben bunu hâlâ inanamıyorum. Hayatımda verdiğim en güzel ikinci karardı; ilki boşanmaktı, ikincisi Alaz. Bana banyoda söyledikleri, içimi ferahlatması, beğenmesi... dünyaları bağışladı.
Hızla üstümü değiştiri
