"Ate birthday ko na next week. Baka naman may pera ka dyan? Gusto ko kasing magpaparty." sabi ng kapatid ko na si Christina mula sa kabilang linya.
Napabuntong hininga ako sa sinabi niya. Akala ba niya ay sobrang dali nitong trabaho ko. Akala ba nila ay matapos akong bumukaka ay masaya ako sa perang nakukuha ko.
"Sige, susubukan kong magpadala bukas." sabi ko. May sasabihin pa sana ako kaso pinatayan niya agad ako.
May pagkakataon na malaking pera ang nakukuha ko mula sa kliyente at manonood pero syempre nagiipon rin ako ng pera. Ayoko naman tumanda sa ganitong sitwasyon, kahit papaano ay gusto kong makaalis sa mundong pinagtatrabahuhan ko sa lalong madaling panahon.
"Girl, pili ka na rito." sabi sa akin ni Pat sabay pakita ng mga dress niya matapos ang tawag ng kapatid ko.
Nandito ako ngayon sa apartment ng kaibigan ko na si Patricia para manghiram ng dress. Tulad ko ay pokpok rin siya pero hindi tulad ko dahil sa club lamang siya nagtatrabaho. Mas matanda ako sa kanya ng dalawang taon.
Pinasok ni Pat ang trabaho sa club dahil kailangan niya ng pera para mahanap at ang kanyang anak na dalawang taon ng nawawala. Iyon lang ang nakita niyang paraan para mas mabilis kumita ng pera.
Naawa ako sa kanya dahil sino ba naman ang ina ang gustong mawalay sa anak niya. Kung minsan ay tinutulungan ko siya sa paghahanap ng anak niya pero natatapos ang araw ay wala akong maggawa para pagaanin ang loob ni Pat.
Isa-isa kong tiningnan ang mga dress na nakalatag sa kama niya at namili ng susuotin para sa date namin ni Fred.
Isang buwan na ang nakalipas mula ng maging textmate kami ni Fred. Kung minsan ay magkatawagan kami, hindi ko pa amn tuluyan siyang nakikita ng personal pero kinikilig na ako. At sa pangalawang pagkakataon ay inaya niya ulit ako na makipagdate sa kanya. Syempre malandi ako ng taon kaya pumayag na ako, tsaka para makita ko na rin siya sa personal hehe.
"May pera ka naman kasi bakit hindi ka na lang bumili? Kuripot much si Ate Girl." aniya.
"Bakit pagbumili ba ako ng dress hindi na ako magiging pokpok?" sabi ko.
"Tanga, ang ibig kong sabihin ay hindi masama bumili ng pansarili mong gamit. Ikaw nga ang nagtatrabaho para sa pamilya mo pero ni isang beses ay hindi ka pa gumastos ng pera mo para sa sariling kagustuhan mo." pangangaral pa niya.
"Ok lang yun." wala sa sarili kong sabi.
Bigla akong napaisip sa sinabi ni Pat. Ni isang beses nga ay hindi pa talaga ako nakabili ng kahit anong gamit para sa sarili ko. Ang lahat kasi ng pera na sinasahod ko ay diretso sa pamilya namin at pagkain ko sa araw-araw.
Matapos makapili ng damit ay tinulungan na akong mag-ayos ni Pat. Parehas kaming maputi, matangkad at balingkinitan ang katawan ng kaibigan ko pero syempre mas maganda ako.
"Baka naman niloloko ka lang na siya si Frederick Montesano." aniya. "Tatawanan talaga kita kapag scam yan hahaha."
Nang matapos ang pagaayos ay ilang minuto rin kaming naghintay sa text ni Fred dahil hindi ko alam kung saan kami magdedate.
"Malay mo sa KFC pala kayo magdate hahaha." biglang salit na naman ni Pat. Minsan talaga ay wala siyang maggawa sa buhay.
"Anong KFC? Sa Kentucky Fried Chicken?" sabi ko.
"Kikiam, Fish Ball at Chicken Ball."
"Eh ano naman ngayon? May nakakatawa ba dun?" seryoso kong sabi.
"Ang seryoso mo girl, pinapatawa lang kita para mawala yung kaba mo." sabi niya pa sabay hampas sa pwetan ko.
"Pupunta na ako." paalam ko sa kanya nang matanggap ang text ni Fred.
"Ingat ka friend. Hindi pa ako nakakapatahi ng damit para sa burol." biro niya pa. Gago! Nagsisimula pa lang yung kwento gusto na niya akong patayin.
Nag abang ako ng taxi at sinabi ang lugar na itinext sa akin Fred. Nang huminto ang taxi sa lugar na sinabi ko ay bumuntong hininga muna ako bago bumaba. Nanginginig ang mga paa ko habang papalapit sa restaurant.
Sa labas pa lang ay kitang kita na pangmayaman ito. Kaya naman lalo akong nanlamig at kinabahan dahil kung siya man talaga si Fred na artista, masasabi kong sobrang layo ng agwat naming dalawa.
Nahiya naman ako sa guard na nagbukas ng pintuan ng restaurant. Ngayon lang ako nakapunta sa mga ganitong lugar kaya di ko alam kung ano ang gagawin. Pagpasok ko ay sinalubong ako ng isang magandang babae. "This way Ma'am." aniya at itinuro sa akin ang direksyon.
Ma'am ang tawag sa akin. Wew!
At tumigil ang mundo. Take note boses yun ni Moira.
At tumigil talaga ang mundo ko nang makita ko ang nakatayo na si Frederick Montesano. Paano ba yan Pat? Nasa akin ang huling halakhak dahil hindi ito scam.
Hindi ko namalayan napahinto pala ako sa paglalakad at bumalik na lamang ako sa katinuan ng maramdaman ko na pumulupot ang kanang kamay niya sa beywang ko at inalalayan akong makarating sa table na pinanggalingan niya.
Rinig na rinig ko ang t***k nang puso ko na para bang gusto rin iparinig kay Fred. Pilit ko itong pinipigilan pero wala talaga eh.
Inalalayan niya ako na makaupo bago siya maupo sa tapat ko.
"Hey, why are you crying?"
"Wag kang magenglish dahil hindi ako masyadong nakakaintindi ng english. Hindi rin ako masyadong marunong magenglish kaya wag mo akong pahirapan." pagtatapat ko sa kanya. "Highschool lang ang natapos ko." dugtong ko.
"I like your honesty, it makes you more beautiful." narinig ko pang sinabi niya. Sinabing wag magenglish.
"Bakit ka nga pala umiiyak?" tanong niya.
"Becos of tirs of cry." pinilit king magenglish.
"Tears of joy yun." pagtatama niya.
"Mali yung itinuro nung teacher ko nung elementary eh."
Pinagmasdan ko ang gwapo niyang mukha. Panigurado ako na noong umulan ng kagwapuhan ay nasalo niya lahat. Sandali akong natigilan sa ginagawa ng inilahad niya ang kamay sa harap ko.
"I'm Frederick Montesano." pagpapakilala niya.
"Ako si Tin Imperial." pagpapakilala ko naman at nakipagkamay ako sa kanya.
Habang naghihintay ng pagkain ay ang dami ko sa kanyang naikwento. Minsan natatawa siya na nagiging sanhi kung bakit lalo akong kinikilig sa kanya. Nakakadiri nga lang dahil sa tanda kong ito ay may pa crush-crush pa akong nalalaman.
Naiyak ako kanina dahil hindi ako makapaniwala na ang dating crush ko noon na sa malayo ko lang nakikita ngayon kaharap ko na. Hindi lang kaharap, kadate pa.
Naikwento ko sa kanya na halos lahat ng pelikula niya ay napanood ko na at halos kabisado ang mga linya niya. Noong una ay hindi siya naniniwala hanggang sa ginaya ko ang isang line niya sa isang kanyang telyeserye. Matapos nun ay tumawa lang siya at tuluyan nang naniwala sa akin.
"You're beautiful." papuri niya sa akin habang kumakain kami.
"Akala ko my p*ssy is so tight." at bigla siyang nasamid sa sinabi ko.
Bihira lang ako makatanggap ng ganung papuri dahil ang laging sinasabi sa akin ng iba ay 'my p*ssy is so tight' .
"Sorry" paghihingi ko ng paumanhin. May pagkain nga pala sa harap namin.
"It's okay."
Juice ko! Nakakahiya ka Tin!