Sumapit na ang umaga ay hindi pa rin naggising si Fred habang ako naman ay walang tulog dahil sa kondisyon niya. Si Crisha naman ay gising na at kasalukuyan kaming nagaalmusal kasama si Pat.
Ilang oras nang tulog si Fred pero hindi pa rin siya gumigising. Ang sabi naman ng doctor ay hintayin daw mamayang tanghali na magising ito pero hindi ako mapakali hanggang walang sinasabi silang okay na ang kondisyon ni Fred.
"Ang cute ng anak mo." malungkot na wika ni Pat at nakita ko ang pagpunas niya sa nagkalat na pagkain ni Crisha sa bibig.
Pinanood ko lang siya sa ginawa at hinintay na tumingin sa akin pero hindi niya yun ginawa. Yumuko siya at nagpatuloy sa pagkakain. Alam kong may ayaw siyang sabihin sa akin at sa pagtingin niya kay Crisha ay alam kong may kinalaman iyon sa anak niyang nawa
