Rêzan karşımda oturuyor kahvaltısını iştahla yapıyordu. Bende kendi kahvaltı tabağımdan bir kaç parça bir şeyler atıştırıyordum. Çayımdan bir kaç yudum aldım. Sıcak çay, İstanbul'un soğuk rüzgarlarına karşı içimi ısıtıyordu.
''Maldivlere ne zaman döneceğiz?'' dediğimde güldü.
''Ne o gülüm? Sıkıldın mı burada?''
''Yani evet, biraz sıkıldım Rêzan. Sürekli şirkete gidip geliyoruz, sonrada yoruluyoruz ve evde uyuyakalıyoruz.''
''Hmmm demek öyle?'' dedi çayını yudumlayıp. Sakince başımı aşağı yukarı salladım kolunda duran saatine dikkatle baktı. ''Bugün erken çıkabiliriz, alışverişe gitmek ister misin?''
''Bilmem ki...'' dediğimde arsızca güldü.
''Yırttığım geceliklerin yenisini alırız.'' çarpıcı bir şekilde göz kırparken güldüm.
''Hmm düşünmem lazım.'' dediğimde ayağa kalkarak ceke
