Avşin'in intiharının ardından ikinci gündeyiz. Konaktaki bütün düzen bozulduğu gibi kimsenin neşesi kalmamış, herkesin psikolojisi bozulmuştu.
Konağa geldikten sonra avludaki kan izlerini gördüğümüzde her an Avşin gözlerimizin önüne geldi. Bu da yetmezmiş gibi hepimiz o kan izlerini çıkarmak için çabaladık lakin hala izler vardı.
Şimdi kimse kolay kolay oradan geçemiyor, avluya doğru düzgün çıkmıyordu çünkü o kan izleri orada durdukça perişan oluyorduk.
Avşin'in zayıf bedeni betona çakılır çakılmaz kendimden geçmiştim, her ne kadar bir doktor olsam ve böyle vakalara alışkın olsam bile insan yakınının o haldeki görüntüsüyle karşılaşınca kendinden geçiyordu.
Bende o an öyle olmuştum. Avşin her ne kadar bu konağa yeni gelse bile onu kız kardeşten farklı görmedim, ben zaten bu evdeki bü
