''Açın kapıyı!'' öfkeli yumruklarımı konağın kapısına indirip bununla da yetinmeyip tekmelemeye başladım, ''O kızınızı geberteceğim duydunuz mu? Açın kapıyı!''
Bebeğimin katilinin Morîşîn, olduğunu duyar duymaz bir saniye dahi kalmak istememiştim, kendimi bir anda toplanırken bulmuştum.
Gecenin köründe eve geldiğimiz için yorgunluktan gözümü açacak halim kalmamıştı. Bende yarım bıraktığım işi sabah tamamlarım diye düşünerek gece dinlendim.
Bu sabah kahvaltı dahi yapmadan kendimi Dinarların konağının önüne attım. Üstelik kimseye haber vermeden yaptım bunu, zira benim korkacak kimsem yoktu bu saatten sonra.
Dinarların kapısı gürültüyle açılırken öfkeli bakışlarımı karşımdaki kadının üzerinde gezindirdim. Yakıcı bakışlarımın altında ezilmezken, ne için buraya geldiğimi anlamış olacaktı.
