Öfkeyle anamın evine doğru yol almaya başladım. İçimdeki nefret bir an olsun soğumak bilmezken ikide bir omzumun üstünden geriye bakıp duruyordum. Ne bekliyordum ki? O ağa bozuntusunun peşimden gelmesini falan mı?!
Omuz silktim ve hiç bir şeyi umursamadan yürümeye devam ettim. Beni sadakatsizlikle suçluyordu fakat bunca senedir ondan başka bir erkeğe yanlışlıkla dahi olsa bakmamak için gözlerime sahip çıkıyordum. Alt tarafı kız arkadaşımın nişanlısıyla sohbet etmiştik, neden bu kadar abartmıştı ki?
Ya o? O gerçekten İstanbul’da tek bir kadının tenine bile dokunmamış mıydı yani? Nasıl dokunmazdı ki? O bir erkekti, cinsel dürtülerini nasıl bastırabilirdi? İllaki bir kadına bakmıştır, gözlerine sahip çıkamamıştır…
Derin bir nefes alarak gökyüzüne baktım. Tamam kabul ediyorum, kız arkadaş
