Habang malapit kami sa bahay ni kuya Sandro komportable at panatag ang aking kalooban papasok sa subdivision hindi katulad sa ospital na para akong nag aabang ng anumang pasabog. Oras oras akong nakakaramdam ng pagkabagot at pagka inis. Pero ngayon nagawa ko pang umidlip, ginising lang ako dahil nasa mismong bakuran na ako ng kanilang tahanan. Pinipilit kong paganahin ang aking utak na makilala kung sinuman ang mga taong nag aabang sa akin sa loob pero sumasama lang ang loob ko na walang maaalala.
"Kuya andito na tayo sa bahay ni kuya Sandro." Imik ni Victor pagkabukas ng pintuan ng sasakyan.
"This place is comforting!" Sabi ko sabay pikit sa aking mata at kinalma ang aking sarili bago bumaba sa tulong nila ni Kelly.
"It's okay babe ayaw kong maging pabigat sayo sabi ko kay Kelly." Nat
