ความเงียบสงัดของหอพักชั้น 4 ในยามวิกาลเริ่มเปลี่ยนไปเป็นความน่าสะพรึงกลัวรูปแบบใหม่ หลังจากที่แจมและอั้มไม่สามารถย้ายออกจากหอพักได้สำเร็จ บรรยากาศรอบตัวอั้มก็เริ่มบิดเบี้ยวไปทีละน้อย จากชายหนุ่มที่เคยเข้มแข็งและคอยปกป้องแฟนสาว บัดนี้เขากลับกลายเป็นคนที่น่ากลัวที่สุดในสายตาของแจม
เที่ยงคืนตรง
แจมสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะความรู้สึกเย็นวาบที่ข้างกาย เธอกวาดมือไปบนเตียงแต่พบเพียงความว่างเปล่า หัวใจของเธอเต้นรัวด้วยความหวาดระแวง แจมค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งและมองไปที่ประตูห้องที่แง้มเปิดทิ้งไว้ แสงไฟจากโถงทางเดินสลัวๆ เผยให้เห็นแผ่นหลังของอั้มที่ยืนอยู่นิ่งๆ หน้าห้อง 404
อั้มไม่ได้สวมเสื้อ แต่ร่างกายของเขาชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นๆ ทั้งที่อากาศหนาวเหน็บ มือขวาของเขาค่อยๆ ยกขึ้นช้าๆ แล้วเริ่ม "เคาะ" ประตูห้อง 404 ที่บัดนี้ว่างเปล่าและดำเป็นตอตะโกจากไฟไหม้
ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...
เสียงเคาะนั้นจังหวะสม่ำเสมอจ
