GELİNLİK
1320 Words
Sabah güneşi odanın içine süzülürken Erva yavaşça gözlerini açtı. Birkaç saniye nerede olduğunu anlamaya çalıştı. Sonra yanında oturan Mirza’yı görünce yüzünde sıcak bir gülümseme oluştu.
Mirza hâlâ uyanıktı. Gece boyunca ara ara uyumuş ama Erva’yı yalnız bırakmamıştı.
Erva hafifçe doğruldu.
“Sen… hâlâ burada mısın?”
Mirza gülümsedi.
“Evet.”
Erva utangaç bir şekilde saçlarını düzeltti.
“Bütün gece burada kalmışsın.”
Mirza omuz silkti.
“Yanında olmak istedim.”
Erva’nın kalbi ısındı.
Bir süre sonra birlikte mutfağa gidip kahvaltı hazırladılar. Erva ekmekleri kesiyor, Mirza kahve hazırlıyordu. Evde huzurlu bir sabah vardı.
Erva gülümseyerek konuştu.
“Bir hafta sonra düğünümüz var.”
Mirza ona bakarak başını salladı.
“Evet.”
Erva biraz heyecanlandı.
“Ben hâlâ gelinliğimi bilmiyorum.”
Mirza içinden gülümsedi ama belli etmedi.
Çünkü Erva’nın bilmediği bir şey vardı.
Mirza aslında gelinliği kendisi tasarlıyordu.
Dün gece salonda çizdiği o tasarım…
Erva’ya büyük bir sürpriz olacaktı.
Mirza sakin bir sesle konuştu.
“Merak etme.”
Erva kaşlarını kaldırdı.
“Neden?”
Mirza gözlerinin içine bakarak cevap verdi.
“Çünkü gelinliğin… özel olacak.”
Erva gülerek sordu.
“Nasıl yani?”
Mirza konuyu değiştirdi.
“Şimdilik sürpriz.”
Erva biraz meraklandı ama daha fazla sormadı.
—
Aynı günün akşamı…
Erva odasında kitap okurken Mirza çalışma odasına girdi.
Kapıyı kapattı.
Masaya oturdu.
Çekmeceden defteri çıkardı.
Dün gece çizdiği gelinlik tasarımına baktı.
Ama hâlâ tamamlanmamıştı.
Kalemi eline aldı ve çizmeye devam etti.
Gelinlik uzun ve zarifti.
Üst kısmı ince dantel detaylıydı. Omuzlardan dökülen zarif kumaşlar vardı. Bel kısmı ince bir kemer gibi toparlanıyor, etek kısmı ise yere kadar dalga dalga uzanıyordu.
Mirza çizimi bitirdiğinde birkaç saniye kağıda baktı.
Gülümsedi.
“Bu gelinliği sadece sen giyeceksin Erva…”
Tam o sırada kapı tıklandı.
Mirza hızlıca defteri kapattı.
“Gel.”
Kapı açıldı.
Erva içeri girdi.
“Ne yapıyorsun?”
Mirza sakin görünmeye çalıştı.
“İş.”
Erva ona yaklaştı.
“Yine mi çalışıyorsun?”
Mirza gülümsedi.
“Alışkanlık.”
Erva masanın yanına oturdu.
“Bir şey içelim mi?”
Mirza ayağa kalktı.
“Olur.”
Birlikte salona geçtiler. Mirza iki bardak içecek getirdi.
Erva koltukta otururken Mirza yanına geldi.
Erva yavaşça konuştu.
“Mirza…”
“Hmm?”
“Mutluyum.”
Mirza ona baktı.
“Ben de.”
Erva biraz yaklaştı.
Mirza onun elini tuttu.
Aralarındaki mesafe yavaşça azaldı.
Mirza eğildi ve Erva’yı öptü.
Bu öpücük daha uzun ve daha duygusaldı.
Erva da ona karşılık verdi.
Bir süre sonra nefes nefese ayrıldılar.
Erva utangaç bir şekilde gülümsedi.
“Sanırım düğün haftası çok heyecanlı geçecek.”
Mirza hafifçe güldü.
“Daha hiçbir şey görmedin.”
Ama Mirza’nın bilmediği bir şey vardı.
Şehrin başka bir yerinde…
Demet ve Karan bir masanın başında oturuyordu.
Demet sinirli bir şekilde konuştu.
“Onların mutlu olmasına izin vermeyeceğim.”
Karan sinsi bir şekilde gülümsedi.
“Merak etme.”
Sonra ekledi:
“Düğün günü… her şey değişecek.”
Ve planları çok tehlikeliydi…
Akşam ilerlemişti. Evde sessiz ve huzurlu bir hava vardı.
Erva salonda koltuğa uzanmıştı. Biraz kitap okumuş ama gözleri ağırlaşmaya başlamıştı.
Mirza ise çalışma odasındaydı. Masanın üzerinde çizim defteri duruyordu.
Kalemi eline aldı ve gelinlik tasarımına son dokunuşları yapmaya başladı.
Bu gelinlik sıradan bir gelinlik değildi.
Mirza onu Erva için özel olarak tasarlıyordu.
Üst kısmı zarif dantellerle kaplıydı. Omuzlardan ince tüller dökülüyordu. Bel kısmı ince bir şekilde oturuyor, eteği ise yere kadar uzun ve dalgalı bir şekilde uzanıyordu. Arkasında ise uzun bir duvak vardı.
Mirza çizimi bitirdiğinde birkaç saniye kağıda baktı.
Gözlerinde garip bir mutluluk vardı.
Kendi kendine fısıldadı.
“Bu gelinlik sana çok yakışacak Erva…”
Tam o sırada kapı hafifçe açıldı.
Erva başını içeri uzattı.
“Burada mısın?”
Mirza hızlıca defteri kapattı.
“Evet.”
Erva içeri girdi.
Saçları dağılmıştı, yüzünde yorgun ama huzurlu bir ifade vardı.
“Yine çalışıyorsun.”
Mirza hafifçe gülümsedi.
“Biraz.”
Erva masaya yaklaştı ama Mirza hemen defteri kenara koydu.
Erva şüpheyle baktı.
“Bir şey mi saklıyorsun?”
Mirza gülerek başını salladı.
“Hayır.”
Erva kollarını bağladı.
“Mirza…”
Mirza ona doğru yürüdü.
“Sabret.”
Erva kaşlarını kaldırdı.
“Ne için?”
Mirza göz kırptı.
“Sürpriz.”
Erva gülmeye başladı.
“Hiç sevmiyorum böyle şeyleri.”
Mirza onun elini tuttu.
“Bir hafta sonra düğün var.”
Erva derin bir nefes aldı.
“Bunu söyledikçe kalbim hızlanıyor.”
Mirza ona biraz daha yaklaştı.
“Heyecan mı?”
Erva başını salladı.
“Biraz korku da var.”
Mirza kaşlarını çattı.
“Korku?”
Erva yavaşça konuştu.
“Karan yüzünden.”
Mirza’nın yüzü ciddileşti.
Erva devam etti.
“Ya düğünde bir şey yaparsa?”
Mirza onun yüzünü ellerinin arasına aldı.
“Ben izin vermem.”
Erva gözlerinin içine baktı.
Mirza sakin ama kararlı bir sesle konuştu.
“Düğünde yüzlerce kişi olacak. Benim adamlarım da orada olacak.”
Sonra ekledi:
“Kimse sana yaklaşamayacak.”
Erva biraz rahatladı.
Mirza onu kendine çekti ve alnından öptü.
Erva başını Mirza’nın göğsüne yasladı.
Bir süre sessizce durdular.
—
Ama o sırada…
Şehrin başka bir yerinde…
Karan bir masanın başında oturuyordu.
Karşısında Demet vardı.
Demet sinirliydi.
“Onların düğününe sadece bir hafta kaldı.”
Karan sinsi bir şekilde gülümsedi.
“Biliyorum.”
Demet masaya eğildi.
“Bir şey yapmayacak mıyız?”
Karan gözlerini kaldırdı.
“Yapacağız.”
Demet merakla sordu.
“Ne?”
Karan yavaşça cevap verdi.
“Düğün günü…”
Sonra soğuk bir şekilde ekledi.
“Erva’yı Mirza’nın gözlerinin önünden alacağım.”
Demet’in yüzünde karanlık bir gülümseme oluştu.
“Bu çok güzel olacak.”
Ama Mirza ve Erva hâlâ hiçbir şeyden habersizdi.
Ve düğüne sadece 7 gün kalmıştı....
Aradan birkaç gün geçti.
Ev artık düğün hazırlıklarıyla doluydu. Telefonlar susmuyor, organizasyon şirketi sürekli arıyordu. Ama Mirza her şeyi kendisi kontrol etmek istiyordu.
Erva ise hâlâ gelinliğini görmemişti.
Bir akşam Mirza eve biraz geç geldi.
Erva salonda oturuyordu. Onu görünce hemen ayağa kalktı.
“Mirza, neredeydin? Saatlerdir seni bekliyorum.”
Mirza gülümsedi ama gözlerinde hafif bir heyecan vardı.
“Elimde bir şey var.”
Erva meraklandı.
“Ne?”
Mirza elindeki büyük beyaz kutuyu masaya koydu.
“Gel.”
Erva yavaşça yaklaştı.
“Bu ne?”
Mirza kutuyu ona doğru itti.
“Aç.”
Erva’nın kalbi hızlandı.
Yavaşça kapağı kaldırdı.
Kutunun içinde bembeyaz bir gelinlik vardı.
Erva bir an nefes alamadı.
“Bu…”
Mirza sakin bir şekilde konuştu.
“Ben tasarladım.”
Erva gözlerini gelinlikten alamıyordu.
Dantel detayları inanılmaz zarifti. Bel kısmı ince bir şekilde oturuyor, etekleri dalga dalga yere kadar uzanıyordu. Arkasında uzun ve zarif bir duvak vardı.
Erva’nın gözleri doldu.
“Mirza… bu inanılmaz güzel.”
Mirza ona baktı.
“Denemek ister misin?”
Erva başını heyecanla salladı.
Gelinliği alıp odaya gitti.
Birkaç dakika sonra kapı açıldı.
Erva gelinliği giymiş halde dışarı çıktı.
Mirza onu gördüğü anda birkaç saniye konuşamadı.
Erva utangaç bir şekilde sordu.
“Nasıl olmuş?”
Mirza yavaşça ona doğru yürüdü.
“Hayatımda gördüğüm en güzel gelin…”
Erva’nın gözleri doldu.
Mirza elini uzattı.
Erva elini tuttu.
Mirza onu kendine çekti.
“Bir hafta sonra… gerçekten benim karım olacaksın.”
Erva hafifçe gülümsedi.
“Evet.”
Mirza eğildi ve onu yavaşça öptü.
Bu öpücük daha duygusal ve uzun sürdü.
Erva da ona sarıldı.
Bir süre sonra ayrıldılar.
Erva gülerek konuştu.
“Düğün için daha da heyecanlandım.”
Mirza gülümsedi.
“Ben de.”
Ama o sırada kapı zili çaldı.
Erva şaşırdı.
“Bu saatte kim olabilir?”
Mirza kaşlarını çattı.
Kapıya doğru yürüdü.
Kapıyı açtığında karşısında Demet duruyordu.
Demet’in yüzünde sahte bir gülümseme vardı.
“Merhaba Mirza.”
Mirza’nın yüzü soğudu.
“Burada ne işin var?”
Demet içeri doğru baktı.
Gelinliği giymiş olan Erva’yı gördü.
Gözlerinde kıskançlık parladı.
“Düğün hazırlıkları mı?”
Erva biraz gerildi.
Demet yavaşça içeri girdi.
Sonra Erva’ya bakarak konuştu.
“Gelinlik sana yakışmış…”
Ama sesi zehir gibiydi.
Sonra Mirza’ya döndü.
“Ben sadece… eski bir dost olarak uğradım.”
Mirza sert bir şekilde cevap verdi.
“Bizim geçmişimiz bitti Demet.”
Demet gülümsedi ama gözleri karanlıktı.
“Evet…”
Sonra içinden geçirdi:
“Şimdilik.”
Çünkü Demet çoktan Karan’la anlaşmıştı.
Ve düğün günü için çok tehlikeli bir planları vardı…
- Writer
- chap_listContents
- likeADD