Napabuntonghininga na lang ako nang malakabas si Erik ng kwarto namin. I almost slap myself because I know I'm so stupid for saying those words to him. Ang sabi ko sarili, ayoko munang intindihin ang mga bagay na ‘yon. Masaya ako na kasama ko siya ngayon at iyon lang muna ang gusto ko para sa sarili.
But I know, this has to end. Hindi pwedeng mas maging unfair pa ako sa kaniya. Ayokong mas masaktan pa siya. Kasi alam kong mas mahihirapan akong iwan ang lahat kung hahayaan ko ang sarili na malunod sa kasiyahan ngayon.
I know my feelings for him, but I don't want to admit it. Kasi mahihirapan ako, eh. Kasi masasaktan ko siya. Masasaktan lang ako.
I can't choose between him or my sister because I can't have them both in the first place. Hindi pwede. Bawal. I'm not even allowed to have them
