I did pass out after he left me alone in the room. Hindi ko na alam pa ang nangyari, basta nagising ako na nandoon pa rin ako sa gilid ng kama. Alam kong hindi niya ako muling pinuntahan pa dahil malalaman niyang nawalan ako ng malay.
I rushed to the bathroom and found myself in the toilet. Halos isubsob ko ang mukha doon dahil sa dami ng sinuka ko, kahit na wala pang laman ang tiyan ko. Nahihilo akong umupo sa gilid ng toilet at tumingin sa kawalan.
My hand instantly hold my belly and I paint a smile escaped from my lips. Tumulo ang luha ko ng paulit-ulit habang inisiip na baka nga totoo na ngayon. Dapat maging masaya ako ngayon, pero hindi ko alam bakit umiiyak ako.
Sobrang sakit. Sobrang hirap.
If this is true, I suddenly felt scared. And I have to talk to Erik and apologize to him.
