SUNSET
Napakunot ang noo ko at nagtataka na sinulyapan si Lorrie nang tumawa ito.
“I'm just kidding, manang,” sabi nito sabay maarteng nagtakip ng bibig at nagpatuloy tumawa.
Alanganin akong nakisabay sa tawa ni Lorrie. Knowing her for almost two years, alam kong hindi siya nagbibiro. Paraan lang niya iyon para hindi siya mapahiya. Napag-isip-isip siguro niya na hindi ang tipo ni Ate Mercy ang sumusunod sa utos ng ibang tao lalo na kung hindi naman niya amo at ngayon lang niya nakita. Ano na lang din ang iisipin nito sa kanya kung sakaling hindi niya binawi ang kanyang sinabi? Well, ako na ang magsasabi, makapal ang mukha niya dahil nagawa pa niya akong gamitin sa pagiging insekyura niyang babae.
Sa dalawang taon na pagkakaibigan namin ni Lorrie, alam kong mas lamang siya kaysa sa ‘
