PINAR
Henüz hava aydınlanmadı öğrendiklerim hamile olduğumdan ağır geldi. Bedenim yorgun düştüğünde uyuya kalmıştım daha güneş kendini göstermedi. Geçmişte yaşananları sindiremiyorum bedenime sarıl bir çift kollarının arasından sıyrıldım nefes almak için odanın balkona açılan kapısından hava almaya çıktım. Etrafa göz gezdirirken bahçede derinlere dalmış Gökalp ‘in öz babası Arslan Hanoğlu gözüme çarptı nedendir bilmem yanına gitmek istedim. Onu uyandırmadan odadan çıkıp bahçeye gittim beni fark ettiğinde akan yaşını sildi
“ kızım “
“ lütfen rahatsız olmayın “
“ sen gel otur ben hemen geliyorum “
Oturduğu yerden kalkıp içeri gitti kısa süre sonra elinde battaniye geri döndü. Omuzlarıma battaniyeyi bıraktı
“ buranın gecesi biraz serin olur “
“ teşekkür ederim “
“ kızım bir sıkıntı mı
