Νωρίς το επόμενο πρωί, ο φρέσκος αέρας έκανε τα μάγουλά μας μια ροδαλή απόχρωση του φωτεινού κόκκινου, καθώς ο Ούλαν και εγώ περπατούσαμε στο μπροστινό μονοπάτι μας μέσα σε στρώματα από τραγανά φύλλα. Ήταν το είδος του διαπεραστικού φθινοπωρινού ξυπνήματος που ξεκινούσε τη μέρα με μια γροθιά. Ευτυχώς είχα αρπάξει μια κασμιρένια ζακέτα από τη ντουλάπα του υπνοδωματίου πριν φύγουμε, στρώνοντας τα ρούχα μου για να κρατηθώ ζεστή για την ημέρα. Ήταν η σωστή απόφαση, καθώς ο παγετός που είχε αρχίσει να εμφανίζεται στο παρμπρίζ μάς τσιμπούσε επίσης, ενώ περιμέναμε να ξεκινήσει το καλοριφέρ.
Πραγματοποιούσαμε μια επανεξέταση με τον διευθυντή του γυμνασίου για να διασφαλίσουμε ότι ο Ουλάν είχε πάρει το μάθημά του και βρισκόταν στο δρόμο της βελτίωσης. Η Μπελίντα μας χαιρέτησε μόλις φτάσαμε, στη συ
