59 / Karını kapıya koyarım

2141 Words

59 Mirhan Maran itinin geldiğini gördüğümde ona doğru yürüdüm. Adamları da yanıma almamıştım. Çünkü o şerefsizin karımla yattığını kimsenin duymasını istemiyordum. “Ooo Mirhan ağa, bu ne haş bir sürpriz,” dedi korkmadan yanıma gelirken. “Arkadan dolap çevirmelere doyamadın be Maran!” “Herkes ekmeğinde be ağam,” diyerek yine dalga geçti. “Sana da geçmiş olsuna gelemedim. Sonuçta eniştemsin, ayıp ettim. Gerçi gelecektim ama Asmin gelme dedi. Mirhan ağa seni öldürür, dedi. Alınmadın değil mi?” Yüzüm gerildi. Puşt herif bir de alay etmeye doyamıyordu. “Neyine güveniyorsan lan? Senin kafana sıktırmam kaç dakika mı alır sence?” “Ben senin yerinde olsam hiç o toplara girmezdim. Sonuçta seninle sır ortağıyız Eniştecim!” dedi. Enişte diyen ağzına tüküreyim. Konuştukça sinirim zıplıyordu. “N

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD