Mirhan
Gece sıkıntısız sona ererken Asmin ile ne yapacağımı düşünüyordum. Öyle ki Asmin’in yanında oturmuş, gözlerimi kapatmış, kafamda dönüp duran düşüncelerden kurtulmaya çalışıyordum. Asmin’in hafızasını kaybetmiş olması, bana hayatın sanki yeni bir oyun oynadığını gösteriyordu. Bu bir fırsat mıydı, yoksa daha büyük bir bela mı? Henüz karar verememiştim. Ama şu anda asmin’e bakacak olursak başıma bela olacağı belliydi.
Öyle ki sanki bir çocukla uğraşacak gibiyim. Umarım hafızası bir an önce yerine gelir. Yoksa dokuz ay sonra hem bir bebeğim hem de 15 yaşında ergen bir karım olacaktı. Herhalde Asmin’e yaptıklarımın bedelini bu şekilde ödüyordum. Vicdan azabı yaptığımdan değil de tahmin sadece…
Başımı yavaşça kaldırıp yatağa baktım. Asmin hâlâ derin bir uykudaydı. Yüzü hâlâ çocukça b
