63 / Bebeğin babası
MİRHAN
Hastaneden çıkarken gökyüzüne baktım. Hava puslu, kara bulutlarla kaplıydı. Tıpkı içimdeki kasvet gibi… Berzan’ın ölümü ailemizin yüreğine ateş düşürmüştü. Babam sessizdi ama gözlerinde yılların yorgunluğu ve acısı vardı. Firaz ise sanki bir volkanın patlamasını bekler gibi sıkılı yumruklarını cebinde saklıyordu.
Hazaroğulları gitmişti. Ama bu iş burada bitmeyecekti, bunu hepimiz biliyorduk. Bu topraklarda kan döküldü mü, hesabı hep daha fazla kanla ödenirdi. Ama kardeşimin kanı yerde kalmayacaktı. Bu işte parmağı olan herkesin hesabını görecektim. Kan davası da olsa 3 günlük taziye süresinin geçmesi beklenirdi. Merhuma saygıdan…
Arabaya binmeden önce Firaz yanıma geldi. “Mirhan,” dedi kısık bir sesle. “Tecavüz yalanına inanmadım. Onun ağzından daha fazlası
