62 / Hastanede olay
Mirhan
Canımdan can gitmişti sanki… Bu yol bu kadar uzun muydu? Ağlamamak için nefesini tutmak bu kadar zor muydu?
Bugün ailemiz için en acı gündü.
Hastaneye vardığımda koridorlara baktım. Doktorlar, hemşireler, güvenlikler… Herkes telaşla bir şeyler yapıyordu. Bir kaza olmuş onun koşturmacasıydı.
“Berzan nerde,” dedim Faruk’u görünce.
“Efendim, morga almak için hazırlıyorlar,” diyerek müdahale odalarından birini gösterdi.
Adamlarımda hastanenin kapısında bekliyordu. Tedbir amacıyla yanımda gelmişlerdi. Babam ile Firaz’da geldi.
Hazaroğlu soysuzları henüz gelmemişti. Ama illa ki geleceklerdi. Hepsi hesap verecek…
Yavaşça kapıya yaklaştım. Doktorlardan biri önüme geçmek istedi ama onu elimle kenara ittim. “Kardeşimi görmek istiyorum!” dedim kızgınlıkla.
