Yolda derin bir sessizlik hakimken aklıma Zehra'nın okulu geldi. Hazır yalnızken bu konuyu konuşmak iyi olurdu.
"Müsait bir yerde durabilir miyiz?"
Atahan ağa oturduğu koltuktan arkaya dönüp
"Bir sorun mu var Sahra?"
"Seninle konuşmak istemediğimiz bir konu var sadece"
"Acil mi?"
"Biraz"
Şöföre az ilerde durmasını söyledi. Araba durunca Atahan ağa indi. Zehra bana merakla bakarken
"Bugün senin konuyu halledelim" dedim. Zehra elini koluma koyunca onu desteklemek için elimi elinin üzerine koydum.
"Endişe etme ben yanındayım" dedim.
Kapıyı açıp çıkınca Zehra'ya baktım. Çekinerek arabadan indi. Atahan ağa az ilerde merakla bize bakıyordu. Oturacak yer bulmuş bizi bekliyordu. Zehra ile birlikte yanına doğru yürüdük. Vakit ikindiden sonraydı. İkimiz karşısına oturduk. Bakışları ik
