"หยุดนะอย่ามองตรงนั้น อ๊าา อึก! อื้อ~~"
เสียงแผ่วเบาเอ่ยห้ามด้วยความอาย แม้รู้ดีว่าเขาเห็นทุกส่วนในร่างกายของเธอไปหมดแล้ว แต่ความเขินอายของเธอก็ยังคงเอ่อล้น เพราะเขาคือผู้ชายคนแรกที่กล้าทำกับเธอแบบนี้ แก้มทั้งสองข้างร้อนผ่าวรามไปจนถึงใบหู เธอทั้งอายและก็ทั้งโกรธ แต่ก็รู้ดีว่าไม่สามารถห้ามปรามเขาได้เลย
มื้อหนาปลดปล่อยพันธนาการทั้งหมดออกอย่างรวดเร็ว เขาหยัดกายขึ้นปลดเสื้อเชิ้ตตัวบางสีขาวออกจากกายแกร่ง เปิดโชว์มัดกล้ามเนื้อแข็งแกร่งที่อัดแน่นเต็มร่างกายทุกสัดส่วน ตามด้วยเข็มขัดและกางเกงราคาแพงบนตัว จนตอนนี้เหลือเพียงกางเกงบ๊อกเซอร์ ที่มีท่อนเนื้อใหญ่โตดุลดันออกมาเท่านั้น
ภาพน่าเกลียดปรากฏตรงหน้าทำเอาอะตอมใบหน้าร้อนผ่าว เธอรีบเบือนหน้านี้ พลางอยากทุบสมองตัวเองเป็นร้อยๆครั้ง ที่ทำปากดีแถมยังจงใจหนีเขากลับบ้านมาก่อน จนตัวเองต้องตกมาอยู่ในสภาพแบบนี้ แล้วตอนนี้จะหยุดมันยังไงได้ ดูจากใบหน้าเข้ม
