เย็นวันนั้น
อะตอมนั่งทำงานส่งอาจารย์อยู่ที่ห้องโถงภายในบ้าน เสียงเพลงเบาๆคลออยู่ด้านหลังท่าทางดูอารมณ์ดี สมาธิจดจ่อกับหน้าจอแท็บเล็ตตรงหน้า จนกระทั่งกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆลอยมาแตะจมูก เธอเงยหน้าขึ้นโดยอัตโนมัติ และก็เห็นคีรินยืนอยู่ไม่ไกล
เขาแต่งตัวสุภาพเรียบร้อยดูภูมิฐานอย่างเห็นได้ชัด เสื้อผ้าถูกจัดมาอย่างตั้งใจ ทุกอย่างบอกชัดว่าเขากำลังจะออกไปข้างนอก
“ฉันออกไปข้างนอกนะ”
คีรินเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ
แค่นั้นอะตอมก็เข้าใจทันทีว่าเขาจะไปไหน ชื่อของผู้หญิงคนนั้นผุดขึ้นมาในหัวโดยไม่ต้องเดา เขาคงกำลังจะออกไปหาอลิซนั่นแหละ
ใบหน้าสวยเปลี่ยนไปทันที คิ้วขมวดเล็กน้อย ริมฝีปากเม้มเข้าหากันอย่างที่ตัวเธอเองก็รู้ตัว เธอกำลังไม่พอใจแต่ก็ไม่อยากพูดอะไรออกไป ไม่อยากเริ่มต้นการทะเลาะ และก็ไม่อยากเหนื่อยกับเรื่องที่เธอคิดว่าตัวเองไม่ควรรู้สึก
“ค่ะ”
คำตอบสั้นๆหลุดออกมาอย่างฝืนๆ
“ปิดบ้าน ล็อกประตูให้เรียบร้อยด
