Chapter 54
The Talk
Nag punta ako sa school garden. Buti na lang at walang tao dito, gusto ko kasing mapag-isa muna saglit.
Gusto ko munang huminga.
Ang sarap panuorin ng mga punong pumapagaspas ang mga dahon dahil sa hangin. Sa mga tunog ng mumunting ibon na humuhuni.
I closed my eyes.
And it's him who I saw. Even in the dark... Siya pa din talaga ang nakikita at naiisip ko.
Kung maaari lang mamuhay sa isang imahinasyon, baka ginawa ko na.
Lalo ko pang ipinikit ang mga mata ko.
"Apxfel... mahal na mahal kita." bigkas ko.
"I love you so much too, Abigail."
Nagulat ako ng may nag salita kaya naman dumilat ako kaagad.
Lumingon ako ng makita ko si Apxfel na nakatayo malapit sa inu-upuan ko. Nanlaki ang aking mga mata.
Is this real?
Umupo ito sa tabi ko.
Akala ko at nag i-ilusyo
