Merdivenlerden yavaşça indim. Ayak seslerimi duymasınlar diye dikkat ediyordum, neden bilmiyordum, fakat belki de hâlâ görünmez olmayı tercih ediyordum. Göz göze gelmeden, kimse bir şey sormadan gitmek istiyordum… Mutfaktan gelen sesler kulaklarıma çalındı. Adımlarımı durdurdum, gövdemi duvara yasladım.
İnsanlardan, herkesten sıkılmıştım. Ben yalnızlık ve sessizlik istiyordum. Herkesin benim hakkımda verdikleri karar da canımı sıkıyordu.
“Yağmur… hâlâ aklım almıyor,” dedi biri. Gaye’ydi bu. “Aslan Bey nasıl kabul eder böyle bir şeyi ya? Abisinin eski karısıyla mı evlenecek yani şimdi?”
Kalbim durdu sandım. Soluğumu tuttum.
“Ben de şoktayım,” dedi Yağmur hemen. “Ne bileyim Gaye, ne ara bu karar alındı ki? Daha geçen hafta hiç ortada bir şey yoktu. Zeynep Hanım da öyle sessiz… Hiç bell
