Erdal Ağanın ağzından;
Odanın camı açıktı. Temmuz güneşi perdeye asılı gibi duruyordu. Rüzgâr yoktu. Sıcak, toprağın üstünde yavaşça dolanıyor gibiydi. Masamın başında, ellerimi önümüze koyup bekledim. Kalbimde öfke, yüzümde katılık… Oğlum Hakan’ı çağırmıştım. Bu sefer susmayacaktım. Ne gördüysem, ne biliyorsam hepsini yüzüne vuracaktım.
Kapı aralandı. İçeri, alıştığım ama artık bana yabancı gelen o duruşla Hakan girdi.
“Beni istemişsin baba,” dedi.
Bir şey söylemeden kalktım. Bir an bile düşünmedim. Elimi kaldırdım ve tüm öfkemle tokadı yapıştırdım. Aslan’ın ağzından çıkan gerçekler hâlâ kulaklarımdaydı. Kendi oğlum… Kendi oğlum bunu yapmıştı.
Hakan geri sendeledi. Eliyle yanağını tuttu, şaşkınlıkla bana baktı.
“Sen,” dedim, nefesimi kontrol edemeyerek. “Sen karınla evliyken gidip b
