27-Karımdan uzak dur!

1712 Words

Gözleri sertleşti, dudakları ince bir çizgiye dönüştü. Ben hâlâ kim olduğunu anlayamamıştım. Adımı söyleyince, adeta kalbim sıkıştı. Hızla kapıya doğru yürüdüm. Aslan gövdesiyle kapıyı yarı kapalı tutuyordu. Elini kenarına koymuş, adamın içeri girmesine engel olacak şekilde duruyordu. Yana eğilerek baktığımda Ferhat’ı gördüm. Ferhat başını hafifçe eğdi. “Ben… şey, yanlış bir zamanda geldim galiba,” dedi sesi biraz boğuktu. Aslan kaşlarını daha da çattı. Sesi buz gibiydi. “Senin bu saatte ne işin var evli bir kadının evinde?” dedi. Kalbim sıkıştı. Aslan’ın ses tonu giderek yükseliyordu. Ferhat geri çekilmedi. Hafifçe kıpırdandı. Sanki bir şey söylemek üzereydi ki Aslan kolunu kaldırdı. “Zeynep, kenara çekil,” dedi bana bakmadan. “Şimdi değil.” Donup kaldım. Elimi istemsizce karnıma gö

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD