Aslan’ın ağzından;
Sabah olmuştu ama uykum hâlâ gözümde yoktu. Bütün gece gözümü kırpmadım. Yanımda uzanan kadına baktım. Saçları yastığa dağılmıştı. Sol omzu açıktaydı. İnce ipi kaymıştı. Nefes alışı derindi, huzurluydu. İçimdeki karmaşa dinmemişti ama onun yanındayken biraz daha sessizleşmişti.
Zeynep hareket etti. Hafifçe döndü. Göz kapakları aralandı. Adımı fısıldadı.
“Aslan…”
Başımı eğdim. Yanağından öptüm.
“Günaydın,” dedim.
Bluzunun kaymış ipini usulca düzelttim. Üzerini kapatmaya çalıştım. Zeynep gözlerini tam açmadan konuştu.
“Sen uyumadın mı?”
“Hayır,” dedim dudaklarına küçük öpücük bırakırken.
Yastığa başını koydu. Kaşlarını hafifçe çattı.
“Normalde hemen yataktan kalkardın.”
“Biraz seninle vakit geçirmek istedim,” dedim.
Elimi saçlarına götürdüm. Teni hâlâ uykunun s
