บรรยากาศในคฤหาสน์สิงหรัตน์หลังจากผ่านค่ำคืนที่เลวร้ายที่สุดมาได้ ดูคล้ายกับสุสานที่ยังมีลมหายใจ ทีมพยัคฆ์เงาทำงานกันอย่างขะมักเขม้นเพื่อซ่อมแซมระบบรักษาความปลอดภัยที่พังทลาย
แต่รอยกระสุนและคราบเขม่าดำบนผนังยังคงเป็นเครื่องเตือนใจถึงความพ่ายแพ้บางส่วนที่เกิดขึ้น เคนชินตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่พร้อมกับความปวดร้าวที่บาดแผลลึกถึงกระดูก แต่ที่เจ็บกว่าคือหัวใจที่ต้องแบกรับความจริงเรื่อง "พ่อยิ่งใหญ่"
มิกะไม่ได้นอนทั้งคืน เธอสวมชุดสูททำงานสีเทาเข้มรัดรูป นั่งอยู่ท่ามกลางหน้าจอคอมพิวเตอร์นับสิบเครื่องในห้องควบคุมใต้ดิน แสงสีฟ้าจากจอมอนิเตอร์ฉาบบนใบหน้าสวยที่บัดนี้ดูซูบเซียวลงเล็กน้อยแต่แฝงไปด้วยความดุดัน
"ตื่นแล้วเหรอคะ?"
มิกะเอ่ยโดยไม่หันมามอง เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยของเคนชิน
"ฉันสั่งให้น้ำหวานทำข้าวต้มกุ้งไว้ให้ในครัว คุณควรจะไปทานก่อนที่จะมาช่วยฉันทำงานนะ"
เคนชินเดินเข้ามายืนข้างห
