แสงจันทร์นวลตาอาบไล้ไปทั่วผืนทรายสีขาวละเอียดริมชายหาดส่วนตัว ลมทะเลพัดพาความเย็นชื่นมาปะทะผิวกาย แต่ความเย็นนั้นกลับไม่สามารถดับความร้อนรุ่มที่กำลังก่อตัวขึ้นภายในห้องนอนใหญ่ของคฤหาสน์ไม้สักทองหลังงามได้ มิกะยืนทอดนิ่งอยู่ตรงริมระเบียง
เธอสวมเพียงชุดนอนผ้าไหมซาตินสายเดี่ยวสีขาวมุกที่บางเบาจนแนบไปกับส่วนโค้งเว้าอันสมบูรณ์แบบ แสงจันทร์ที่ส่องกระทบผิวขาวเนียนของเธอทำให้เธอดูราวกับนางไม้ผู้เลอโฉมที่กำลังล่อลวงนายพรานให้ตกบ่วง
เคนชินเดินเข้ามาในห้องอย่างเงียบเชียบ เขาสวมเพียงกางเกงผ้าลินินขายาวตัวเดียว เผยให้เห็นแผ่นหลังกว้างและกล้ามเนื้ออกที่เรียงตัวสวยงาม รอยแผลเป็นจากคมกระสุนที่หัวไหล่ไม่ได้ทำให้ความสง่างามของเขาลดน้อยลง แต่มันกลับเพิ่มเสน่ห์ดึงดูดแบบชายชาตรีที่ผ่านโลกมาอย่างโชกโชน เขาหยุดยืนอยู่ข้างหลังมิกะ สัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกมะลิที่กรุ่นมาจากผิวสาว
"มิกะ... ทำไมยังไม่นอนคร
